سورت قمر — آیت 47

د معناوي کلمې:

• المجرمين: هغه کسان چې په کفر او ګناهونو کې ښکېل دي، په ځانګړې توګه مشرکان.
• ضلال: له حق څخه بې لارې کېدل، په ډنګه والی او تېروتنه کې اوسېدل.
• سُعُر: د دوزخ لمبې او سخت اور، چې په قیامت کې به ورسره مخ کېږي.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د مجرمانو (کافرانو او ګناهګارانو) حالت بیانوي، چې دوی په دوه ډوله عذاب کې ګیر دي: یو په دنیا کې او بل په آخرت کې. په دنیا کې دوی په ضلالت یعنې له حق څخه په بې لارې والي کې ژوند کوي، د هدایت لار نه پېژني او په خپلو غلطو باورونو او کړنو کې ډوب دي. دوی د الله د پیغام په اړه په تېروتنه او ګمراهۍ کې دي، چې دا د دوی لپاره تر ټولو لوی زیان دی. په آخرت کې بیا دوی په سُعُر یعنې د دوزخ په سخت اور کې به اچول کېږي، چې د دوی د ګناهونو سزا به وي. په قیامت کې به دوی په مخونو راکشول کېږي او ورته به ویل کېږي چې د دوزخ د عذاب خوند وڅکئ. دا آیت د مجرمانو د بدبختۍ او د هغوی د سزا خبر ورکوي، چې دواړه په دنیا کې (ضلالت) او په آخرت کې (سُعُر) سره یوځای دي.

ګټې او عبرتونه:

1. دا آیت مومنانو ته ډاډ ورکوي چې الله تعالی د مجرمانو په اړه بې خبره نه دی، او د دوی سزا به یقیناً ورته ورسوي، که په دنیا کې نه وي نو په آخرت کې به خامخا وي.
2. په دې کې د کفر او ګناهونو د پایلې خبرداری دی، چې انسان باید له داسې کړنو ځان وساتي چې د ضلالت او دوزخ لامل کېږي.
3. آیت مومنانو ته د هدایت د نعمت ارزښت ښیي، ځکه چې دوی له ضلالت څخه خلاص شوي او په رڼا کې روان دي، نو باید د دې نعمت شکر وباسي او په نیکو کړنو ولاړ واوسي.
4. دا آیت د الله د عدالت یادونه کوي، چې هیڅوک به له سزا نه تښتي، او دا د مومنانو لپاره د تسلیت او د ظالمانو لپاره د وېرې سبب دی.