Аль-Камар сүресі — Аят 47

1. Сөздердің мағынасы:

• Мужримин (الْمُجْرِمِينَ): қылмыс жасаушылар, күнәкарлар — бұл жерде Аллаһқа серік қосып, күпірлік еткендер мен күнәһар істерді істегендер.
• Далал (ضَلَالٍ): адасу, тура жолдан таю, шындықтан алыстау.
• Суғур (سُعُرٍ): жалындаған от, қатты қызған тозақ азабы, азап-қинау.

1. Аяттың тәпсірі:

Ақиқатында, күнәкарлар — яғни Аллаһты мойындамай, Оған серік қосып, күнәһар істерге батқандар — осы дүниеде шындықтан адасып, тура жолды таба алмай жүр. Олардың жүректері қасарысып, көздері шындыққа тұйық болып қалған. Ал олардың ақыреттегі жағдайы одан да ауыр: олар жалындаған тозақ отының азабына тап болады. Қиямет күні олар отқа беттерімен сүйретіліп тасталып, оларға: «Тозақтың қатты азабын татыңдар!» — деп айтылады. Осылайша, олар дүниедегі адасуының салдарын ақыреттегі азаппен өтейді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл аят адамды ойландырады: күнә мен күпірлік адамды шындықтан адастырып, соңында ауыр азапқа апаратынын ескертеді.
• Ислам — тура жол, ал Құран — шындықтың нұры. Осы жолды ұстану адамды адасудан және азаптан құтқарады.
• Аллаһтың әділдігі мен рақымын түсінуге шақырады: кім тура жолға түссе, ол мәңгілік бақытқа жетеді.
• Адам баласын жақсылыққа, иманға және тәубеге шақыратын, жүректі жұмсартатын ғибрат бар.
• Құранның әрбір аяты — адамзатқа деген Аллаһтың ескертуі мен нұсқауы; оны оқып, бой түзеу — бақыттың кілті.