سوره قمر — آیه 47

معانی کلمات:

• مُجرِمین: گناهکاران، کافران و مشرکان.
• ضلال: گمراهی، دوری از حق و بیراهه رفتن.
• سُعُر: جمع «سَعیر» به معنای آتش شعلهور و سوزان.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه خبر میدهد که گناهکاران و کسانی که به کفر و معاصی گرفتار شدهاند، در دو حالت زیانبار قرار دارند: یکی در دنیا در گمراهی و سرگردانی از حق هستند و راه را گم کردهاند و از صراط مستقیم منحرف شدهاند؛ و دیگری در آخرت در آتش سوزان و شعلهور گرفتار خواهند شد. آنان در روز قیامت با صورتهایشان در آتش کشیده میشوند و به آنان گفته میشود: «عذاب سخت جهنم را بچشید.» این آیه بیانگر آن است که گمراهی در دنیا، سرانجام به عذاب و آتش در آخرت میانجامد و هیچ راه نجاتی برای مجرمان از این عاقبت شوم وجود ندارد.

فواید و پیامهای آیه:

• گمراهی و گناه در دنیا، ریشه و زمینهساز عذاب و آتش در آخرت است؛ پس هر کس در این دنیا از راه حق منحرف شود، در آخرت نیز گرفتار عذاب خواهد شد.
• این آیه هشدار جدی به انسانهاست که از گناه و کفر بپرهیزند و به سوی ایمان و عمل صالح بازگردند تا از عذاب دردناک رهایی یابند.
• نشان میدهد که عدالت الهی اقتضا میکند که هر کس در دنیا راه باطل را برگزیند، در آخرت سزای اعمال خود را ببیند؛ بنابراین مؤمنان باید شکرگزار هدایت الهی باشند و بر راه راست استقامت ورزند.
• این آیه انگیزهای برای توبه و بازگشت به سوی خداست؛ زیرا تا زمانی که انسان در دنیاست، میتواند با توبه و اصلاح خود، از عذاب آخرت نجات یابد و رحمت الهی شامل حالش شود.