Surja Er-Rahman — Ajet 18

Kuptimi i fjalëve:

• Ala'i (آلاء): Dhunti, begati dhe mirësi të panumërta.
• Rabbikuma (رَبِّكُمَا): Zoti juaj i të dyve (njerëzve dhe xhinëve).
• Tukedhdhiban (تُكَذِّبَانِ): Mohoni, përgënjeshtroni.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet të dy krijesave të tij më të nderuara, njerëzve dhe xhinëve, me një pyetje retorike që trondit zemrat: "Pra, cilën prej dhuntive të Zotit tuaj po e mohoni?" Kjo pyetje vjen pas përmendjes së begative të mëdha që Ai u ka dhuruar, si krijimi i qiellit dhe i Tokës, dielli dhe hëna, yjet dhe planetët, uji dhe bimët, dhe të gjitha ato mirësi që i rrethojnë në çdo moment. Ajeti synon t'i zgjojë ata nga pakujdesia dhe t'i bëjë të vetëdijshëm për madhështinë e Krijuesit, duke i ftuar që të njohin mirësinë e Tij dhe ta falënderojnë Atë, e jo ta mohojnë. Përsëritja e këtij ajeti në suren Er-Rahman është një nxitje e vazhdueshme për reflektim dhe mirënjohje, sepse dhuntitë e Allahut janë të panumërta dhe të pamatshme, e megjithatë njeriu shpesh harron t'i vlerësojë ato.

Përfitimet nga ajeti:

• Dhuntitë e Allahut ndaj njerëzve dhe xhinëve janë të shumta e të pandërprera, dhe asnjë krijesë nuk mund t'i numërojë ato.
• Ajeti na mëson mirënjohjen dhe falënderimin ndaj Allahut për çdo të mirë që kemi, qoftë të madhe apo të vogël.
• Pyetja retorike në ajet na bën të reflektojmë për jetën tonë dhe të kuptojmë se mohimi i dhuntive të Allahut është mohim i së vërtetës dhe i mirësisë së Tij.
• Ky ajet na nxit të jemi të vetëdijshëm për praninë e Allahut në çdo moment, duke e ditur se çdo frymëmarrje dhe çdo rrahje zemre është dhunti prej Tij.
• Islami na mëson se lumturia e vërtetë qëndron në njohjen e Zotit dhe në falënderimin e Tij, sepse kjo e afron robin me Krijuesin e tij dhe i jep qetësi shpirtit.