Аль-Вакиа сүрәсе — Аять 16

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مُتَّكِئِينَ — ияреп, сөялеп утыручылар (колак түшәкләргә таянып утыру).
• عَلَيْهَا — бу сәрсенә (ягъни алтын белән үрелгән сәкеләргә).
• مُتَقَابِلِينَ — бер-берсенә карап, йөзтә-йөз утыручылар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә җәннәт әһелләренең хәлен тасвирлый: алар алтын җепләр белән үрелгән, бик күркәм сәкеләрдә (диваннарда) ияреп, бер-берсенә карап утырырлар. Аларның йөзләре бер-берсенә юнәлгән булыр, берсе икенчесенең аркасына түгел, ә йөзенә карап сөйләшер. Бу — аларның мәхәббәте һәм бердәмлеге билгесе: җәннәттә алар арасында нәфрәт, көнчелек яки аерылышу булмас. Алар шатлыклы, тыныч хәлдә, дусларча бер-берсенә карап, рәхәтләнеп яшәрләр. Бу сәкеләрдә аларга хезмәт итүче егетләр, тәмледән-тәмле ашамлыклар һәм эчемлекләр китереп торырлар, ә алар үзләре бернинди авырлыксыз, чиксез рәхәттә булырлар.

Аятьтән алынган файдалар:

• Җәннәттәге тормышның иң зур ләззәтләренең берсе — мөэминнәрнең бер-берсе белән аралашуы, аларның йөзтә-йөз утырып, дусларча сөйләшүе. Бу мөэминнәрнең бүгенге дөньяда да бер-берсенә карата мәхәббәт һәм хөрмәт сакларга өнди.
• Бу аять мөэминнәргә Аллаһының юмартлыгын һәм алар өчен әзерләнгән нигъмәтләрнең чиксезлеген искә төшерә, аларны тәкъвалыкка һәм изге гамәлләргә дәртләндерә.
• Җәннәттәге бердәмлек һәм татулык — Ислам өммәтенең дөньяда да бердәм булырга тиешлеген күрсәтә, чөнки ул бердәмлек — иманның җимеше.