Аль-Вакиа сүрәсе — Аять 17

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Вилдән» — хезмәт итүче яшь егетләр, малайлар.

— «Мүхәлләдүн» — мәңге яшь булып калучылар, картаймый торганнар, үлемсезләр.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә җәннәт әһелләренең нигъмәтләрен тасвирлый. Җәннәттә аларга хезмәт итү өчен мәңге яшь булып калучы егетләр әйләнеп йөриләр. Бу егетләр беркайчан да картаймыйлар, үзгәрмиләр, аларның яшьлеге мәңгелек. Алар җәннәт әһелләренә төрле савытларда — кәсәләрдә, чүлмәкләрдә, эчемлекләр тулы стаканнарда — агылып торучы шәраб чишмәсеннән эчемлекләр китерәләр. Бу шәраб гадәти дөнья шәрабы кебек түгел: ул башны авырттырмый, акылны югалтмый, киресенчә, ул саф ләззәт һәм шатлык чыганагы. Җәннәттәге бу хезмәтче егетләр — ул җәннәт әһелләренең хөрмәтенә һәм дәрәҗәсенә күрә аларга иң яхшы рәвештә хезмәт итүчеләр, аларның һәрбер ихтыяҗын үтәүчеләр.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Җәннәт — ул тулы камиллек урыны, анда хезмәт итүчеләр дә мәңге яшь, матур һәм саф булачаклар.
2. Аллаһы Тәгалә үз колларына карата никадәр мәрхәмәтле: аларны үзләре теләгәнчә хезмәт итүчеләр белән тәэмин итәчәк.
3. Җәннәттәге ләззәтләр дөньядагы кебек зарарлы түгел — алар саф, пакь һәм мәңгелек шатлык чыганагы.
4. Бу аять мөэминнәрнең күңеленә өмет һәм шатлык сала, аларны изге гамәлләр кылырга һәм Аллаһыга тугрылыклы булырга дәртләндерә.