Surat Al-Waqi'ah — Ayat 17

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَطُوفُ (yathūfu): mubeng, ngubengi, utawa ngladeni kanthi bolak-balik.
• عَلَيْهِمْ ('alaihim): marang wong-wong mau, yaiku para ahli swarga.
• وِلْدَانٌ (wildān): bocah-bocah lanang enom utawa para pelayan enom.
• مُّخَلَّدُونَ (mukhalladūn): kang langgeng, ora mati lan ora tuwa.

2) Katrangané ayat:

Ing swarga, para ahli swarga padha diladeni déning para pelayan enom kang ayu rupané. Para pelayan iki mubeng-mubeng nyedhaki wong-wong mau kanggo ngladeni kabutuhané, ora ana kendhat lan ora ana lerené. Sing dadi pelayan yaiku para bocah lanang enom kang tansah tetep enom, ora tau tuwa, ora tau lara, lan ora tau mati. Kaanan iki minangka kabungahan lan kamulyan kang diparingake Allah marang para ahli swarga, supaya padha rumangsa kepénak lan seneng tanpa ana rasa kurang sawiji apa. Para pelayan mau ora mung sepisan teka, nanging tansah siyaga lan mubeng kanthi rutin ngladeni para ahli swarga.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake gedhéné nikmat swarga, nganti ana pelayan-pelayan khusus kang tansah siyaga ngladeni para ahli swarga.
• Kabeh nikmat ing swarga iku langgeng, ora ana pungkasané lan ora ana kang suda, kalebu para pelayan kang tansah enom salawasé.
• Ayat iki nuwuhake rasa kepéngin lan semangat kanggo mlebu swarga, amarga swarga iku panggonan kang kebak kabungahan lan kamulyan.
• Kanthi ngerteni nikmat-nikmat swarga, wong mukmin saya tambah iman lan taqwané, sarta saya sregep nindakake amal shalih minangka sangu menyang akherat.
• Ayat iki uga ngelingake menawa kabeh kabagyan kang sejati iku mung ana ing akherat, mula ora perlu wedi lan susah banget marang kekurangan ing donya, amarga Allah wis nyawisake kang luwih apik kanggo wong-wong kang taat.