Surat Al-Waqi'ah — Ayat 26

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِلَّا: kajaba, mung.
• قِيلًا: tembung, omongan, ucapan.
• سَلَامًا سَلَامًا: tentrem, slamet, tentrem-rahayu (diulang-ulang kanggo nuduhake akeh lan terus-terusan).

1. Tafsir ayat:

Ing swarga, para ahli swarga ora bakal krungu omongan kang ora ana gunane, ora bakal krungu tembung ala, tembung goroh, utawa tembung kang ora pantes dirungokake. Sing bakal padha krungu mung tembung kang apik lan resik, yaiku tembung salam. Para malaikat bakal padha ngucapake salam marang para ahli swarga, lan para ahli swarga uga bakal padha ngucapake salam marang sapadha-padha. Tembung "salam" iki diulang-ulang, kang nuduhake yen salam kuwi terus-terusan diucapake, silih ganti, ora ana kendhate. Dadi, swarga kuwi panggonan kang kebak katentreman, kebak kabagyan, lan kebak tembung-tembung kang nyenengake ati, adoh saka kabeh tembung kang ora pantes.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Swarga kuwi panggonan kang resik lan tentrem, ora ana omongan ala utawa ora ana gunane. Iki nuduhake yen wong kang kepengin mlebu swarga kudu nglatih awake dhewe ngomong kang apik lan nyingkiri omongan kang ala.
• Tembung "salam" minangka tembung kang paling apik lan paling utama, mula kita kudu mbiasakake ngucapake salam marang sapadha-padha, amarga salam kuwi bisa nuwuhake katresnan lan katentreman ing antarane wong mukmin.
• Ayat iki menehi pangarep-arep marang wong mukmin yen ing akhirat bakal entuk kabagyan kang ora ana tandhingane, yaiku swarga kang kebak katentreman lan kabungahan. Iki kudu nuwuhake semangat kanggo nindakake kabecikan lan nggoleki ridhane Allah.
• Islam mulangake babagan tata krama ngomong kang apik, lan ngucapake salam minangka salah sawijining amal kang gampang nanging gedhe pahalane. Mula, ayo padha mbiasakake ngucapake salam marang sapa wae, amarga iku minangka ciri wong Islam kang sejati.