Sura Al-Waqi'a — Werset 65

Znaczenie słów:

• حُطَامًا – okruchy, sucha, pokruszona słoma, która nie nadaje się do żadnego użytku.
• تَفَكَّهُونَ – wyrażacie zdziwienie i zaskoczenie tym, co spotkało wasze plony.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah – Wszechmogący i Najwyższy – zwraca się do ludzi, przypominając im o swojej wszechmocy w sprawie upraw, które sieją w ziemi. Zadaje im retoryczne pytanie: czy to wy sprawiacie, że zasiane ziarno kiełkuje i rośnie? Bynajmniej! To Allah – Jemu chwała – utrzymuje je przy życiu, sprawia, że rośnie i dojrzewa. Następnie Allah mówi: „Gdybyśmy zechcieli, uczynilibyśmy to suchym pokruszonym chrustem” – to znaczy, że gdyby Allah chciał, sprawiłby, że plony po dojrzeniu zamieniłyby się w suchą, bezużyteczną słomę, która nie nadaje się do jedzenia ani do żadnego pożytku. Wtedy wy – ludzie – „pozostalibyście w zdumieniu”, czyli zaczęlibyście się dziwić i mówić z żalem: „Doprawdy, zostaliśmy pozbawieni owoców naszej pracy, ponieśliśmy stratę i spotkała nas klęska”. Ten werset ukazuje, że wzrost roślin i ich owocowanie nie zależy od wysiłku człowieka, lecz wyłącznie od woli i miłosierdzia Allaha. Człowiek sieje i podlewa, ale to Allah daje życie i plon. Gdyby Allah chciał, mógłby zniweczyć cały trud człowieka w jednej chwili.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset uczy pokory i skromności – człowiek nie powinien być dumny ze swoich osiągnięć, ponieważ wszystko pochodzi od Allaha. To On daje i On może odebrać.
2. Zachęca do wdzięczności wobec Allaha za Jego nieustanne błogosławieństwa – za to, że daje nam pożywienie i sprawia, że ziemia rodzi plony.
3. Przypomina o potędze Allaha – On jest Wszechmocny nad wszystkim, a człowiek jest słaby i zależny od Niego w każdej chwili.
4. Werset uczy, że należy pokładać ufność w Allahu po wykonaniu wszelkich starań, wiedząc, że wynik należy wyłącznie do Niego.
5. Skłania do refleksji nad cudami natury – patrząc na wzrost roślin, człowiek dostrzega dowód na istnienie Stwórcy i Jego mądrość, co wzmacnia wiarę i miłość do islamu.