Sure Vâkıa — Ayet 65

Kelime Anlamları:

• Hutâmen (حُطَامًا): Kırılıp ufalanmış, çerçöp haline gelmiş, hiçbir işe yaramayan kuru kırıntılar.
• Teffekkühûn (تَفَكَّهُونَ): Şaşkınlık içinde hayret etmek, acı bir şekilde şaşırıp kalmak; bazı âlimlere göre ise burada "hasret ve pişmanlıkla hayıflanmak" anlamındadır.

Tefsir:

Ey insanlar! Bir düşünün: Ektiğiniz o tohumları toprağa atıyorsunuz, onları suluyor, bakımını yapıyorsunuz. Peki, onları yeşerten, filizlendiren, başak haline getiren siz misiniz? Elbette hayır! Bunu yapan yalnızca Allah'tır. O, dilediği zaman o güzelim ekinleri, olgunlaşmaya yüz tuttukları anda kurutup çerçöp haline getirebilir. İşte o zaman siz de hayretler içinde kalır, şaşkınlıktan ne diyeceğinizi bilemezsiniz. Bu, Allah'ın kudretinin büyüklüğünü ve her an her şeye gücünün yettiğini gösteren apaçık bir delildir.

Bu ayet, bize şu gerçeği öğretir: Rızkımızı veren de, onu elimizden alan da Allah'tır. Bizler, sahip olduğumuz her nimetin asıl sahibinin Allah olduğunu unutmamalıyız. Ekinlerimiz, mallarımız, canlarımız... Hepsi O'nun emanetidir. O, dilediği an o emaneti geri alabilir. Bu yüzden Müslüman, nimetlere sarılırken gurura kapılmaz, onları verenin Allah olduğunu bilir ve O'na şükreder. Unutmayalım ki, Allah'ın azabından ve nimetini geri almasından kimse emin olamaz. Ancak O'nun rahmeti geniştir; tövbe eden kullarını sever, onlara tekrar nimet verir. Öyleyse her an O'na sığınmalı, O'na güvenmeli ve nimetlerin kıymetini bilmeliyiz. Bu dünya hayatı bir imtihandır; sabredenler ve şükredenler kurtuluşa ereceklerdir.