Surat Al-Waqi'ah — Ayat 65

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• حُطَامًا : remuk, ajur, dadi lebu utawa potongan cilik-cilik kang ora ana gunane.
• فَظَلْتُمْ : banjur padha tetep ana ing kahanan tartamtu, ing kene tegese banjur padha dadi.
• تَفَكَّهُونَ : padha gumun, nggumun, utawa padha omong-omongan merga kaget.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhani manungsa babagan tanduran lan tetanen kang padha ditandur ing bumi. Allah paring pitutur: menawa Panjenengane kersa, tanduran kang wis meh panen lan meh mateng iku bisa langsung digawe remuk ajur, dadi garing lan ora ana gunane babar pisan. Nalika semana, manungsa kang wis nyambut gawe lan ngarep-arep panen mung bisa gumun lan kaget banget, nganti padha ngucap: "Aku iki mesthi wong kang rugi lan kelangan kabeh." Kabeh iku nuduhake yen manungsa iku ora duwe kuwasa babar pisan marang apa kang ditandur. Sing bisa nuwuhake, ngrumat, lan menehi asil iku mung Allah SWT. Mula, saben tetuwuhan kang thukul lan dadi woh iku kabeh saka kanugrahan lan kekarepane Allah, dudu mung saka kapinterane manungsa.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ngenalake marang manungsa yen kabeh rezeki lan asil saka tetanen iku mung saka Allah SWT, mula kudu tansah syukur.
• Nambahi rasa andhap asor, amarga manungsa iku ringkih lan ora bisa ngendhaleni apa kang ana ing bumi tanpa idin saka Allah.
• Nggugah ati supaya ora sombong marang usaha lan kasil kang digayuh, amarga kabeh iku mung amanah lan kanugrahan.
• Ndhudhahake yen Islam iku agama kang ngajak manungsa mikir lan ngerteni kekuwasane Allah liwat tandha-tandha ing alam, saengga saya tambah iman lan tresna marang Quran lan ajaran Islam.