Sura Al-Waqi'a — Werset 64

Znaczenie słów:

• tazra'ūnahu – czy to wy sprawiacie, że ono wzrasta i wydaje plon?
• az-zāri'ūn – ci, którzy sprawiają, że roślina wyrasta z ziemi i się rozwija.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah zwraca się do ludzi z pytaniem retorycznym, które ma wzbudzić w nich refleksję i skłonić do uznania Jego wszechmocy. Czy to wy, ludzie, sprawiacie, że zasiane przez was ziarno kiełkuje, rośnie i wydaje plon? Czy to wy nadajecie mu życie i siłę wzrostu? Oczywiście, że nie! To Allah – Jeden i Jedyny – jest Tym, który sprawia, że ziarno pęka w ziemi, wypuszcza korzenie, a następnie łodygę, liście i kłosy. Wy jedynie wrzucacie ziarno do ziemi i czekacie, ale to On – z niewyczerpanej łaski i mądrości – doprowadza je do wzrostu i dojrzałości. Gdyby Allah zechciał, mógłby sprawić, że zasiewy te zamienią się w suchą, zwiędłą słomę, bezużyteczną dla ludzi i zwierząt, a wtedy ludzie staliby się zdumieni i pełni żalu, mówiąc: „Zaprawdę, jesteśmy stratni i pozbawieni owoców naszej pracy”. Jednakże On, ze swojego miłosierdzia, sprawia, że ziemia wydaje pożywienie dla swoich stworzeń.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Pokora i uznanie wszechmocy Allaha – człowiek, który widzi, jak ziarno zamienia się w bujną roślinę, powinien zdać sobie sprawę, że to nie jego siła ani spryt są przyczyną wzrostu, lecz wola i moc Stwórcy. To uczy nas pokory i oddania się Bogu.
2. Wdzięczność za Boże dobrodziejstwa – skoro to Allah sprawia, że nasze plony wzrastają, to powinniśmy Mu dziękować za każdy kęs chleba i każdy owoc, pamiętając, że to On jest Dawcą wszelkich dóbr.
3. Zaufanie do Allaha w każdej sprawie – tak jak w przypadku rolnictwa człowiek nie ma pełnej kontroli nad rezultatem, tak i w innych dziedzinach życia powinniśmy polegać na Bogu, czyniąc to, co do nas należy, a resztę zostawiając Jemu.
4. Przypomnienie o Dniu Zmartwychwstania – ten, kto potrafi wyprowadzić życie z martwego ziarna, ma również moc wskrzesić ludzi z grobów. To umacnia wiarę w życie po śmierci i zachęca do dobrych uczynków.
5. Zbliżenie do Allaha przez refleksję – kontemplacja nad naturą i cyklem wzrostu roślin jest formą pamięci o Bogu (dhikr), która pogłębia miłość i uwielbienie dla Niego.