Surah Al-Hashr — Aya 22

Ma’anonin Kalmomin Ayar:

• الْغَيْبِ (Al-Ghaib): Abin da ya ɓoye ga halittu, wanda ba su iya gani ba kuma ba su da masaniya a kai.
• الشَّهَادَةِ (Ash-Shahadah): Abin da yake bayyane da halittu ke gani kuma suka sani.
• الرَّحْمَٰنُ (Ar-Rahman): Mai rahama mai yawan rahama wanda ya ƙunshi dukkan halittu a duniya da lahira.
• الرَّحِيمُ (Ar-Rahim): Mai jinƙai ga muminai musamman, yana yi musu rahama ta musamman.

Fassarar Ayar:

Shi ne Allah wanda babu abin bautawa da gaskiya face Shi. Shi ne wanda ya san duk abin da ya ɓoye daga halittu, wanda ba su iya gani ba, da kuma abin da yake bayyane wanda suke gani da idanunsu. Babu wani abu da yake ɓoye a gare Shi, ko a sama ko a ƙasa, ko a cikin zuciyoyi. Shi ne Ar-Rahman wanda rahamarsa ta ƙunshi komai a duniya da lahira, kuma Shi ne Ar-Rahim wanda yake yi wa muminai rahama ta musamman a ranar ƙiyama, yana shigar da su Aljanna. Wannan ayar tana nuna cewa Allah yana da cikakkiyar masaniya, cikakkiyar rahama, kuma Shi kaɗai ne cancantar bauta, babu wani abin bautawa da gaskiya face Shi.

Fa’idodin Ayar:

1. Tabbatar da tauhidi (kadaita Allah) cewa babu abin bautawa da gaskiya face Allah, wanda ke sa mumini ya dogara ga Allah kaɗai.
2. Sanin cewa Allah yana sane da duk abin da muke yi na ɓoye da bayyane, wanda ke sa mu kiyaye kanmu daga zunubai.
3. Rahamar Allah ta ƙunshi komai, wanda ke sa mumini ya kasance da bege ga rahamar Allah kuma yayi aiki da ɗa’a don samun ta.
4. Ƙaunar Allah da jinƙansa ga muminai yana ƙarfafa mu mu kasance cikin masu bi, domin mu sami rahamar sa ta musamman a lahira.