Surah Al-An'am — Aya 112

Ma’anar Kalmomi:

• شَيَاطِينَ الْإِنسِ وَالْجِنِّ: Shaidanun mutane da shaidanun aljannu, waɗanda suke masu tayar da fitina da ɓata addini.
• يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ: Wani daga cikinsu yana sanya wa ɗayan maganganun da suke ƙawatawa da ƙarya.
• زُخْرُفَ الْقَوْلِ: Magana ƙawatawa da ƙaryatawa, wadda take da kyau a zahiri amma ba ta da tushe a gaskiya.
• غُرُورًا: Don yaudarar mutane su ɓace daga hanyar Allah.
• يَفْتَرُونَ: Abin da suke ƙirƙirawa na ƙarya da bata.

Fassarar Aya:

Kamar yadda muka jarraba ka, ya Manzo, da maƙiyanka daga mushirikai, haka muka sanya wa kowane annabi da ya gabace ka maƙiya daga miyagun mutanensu da miyagun aljannu. Waɗannan shaidanu suna sanya wa juna maganganu ƙawatawa da ƙarya, wani daga cikin aljannu yana sanya wa na mutane, kuma na mutane yana sanya wa na aljannu, don su yaudari mutane su ɓace daga gaskiya. Duk da haka, da Allah ya so ba za su iya yin hakan ba, amma ya bar su don jarrabawa da gwaji. Don haka, ka bar su, ya Manzo, da abin da suke ƙirƙirawa na ƙarya da bata, kada ka damu da su, domin Allah zai yi musu hukunci.

Fa’idodin Aya:

1. Wannan aya tana ta’aziyya ga Manzo (SAW) da kuma muminai, tana nuna cewa cin zarafi da maƙiya ba sabon abu ba ne ga annabawa, don haka kada su yi yanke kauna.
2. Tana nuna cewa shaidanun mutane da aljannu suna haɗa kai don yaɗa ɓata, don haka mumini ya kamata ya yi hattara da maganganun da suke ƙawatawa da ƙarya.
3. Tana ƙarfafa mumini ya dogara ga Allah, domin idan Allah ya so, zai hana maƙiya yin abin da suke yi, amma ya bar su don jarrabawa, kuma a ƙarshe sakamako mai kyau yana ga masu bi.
4. Tana nuna cewa wa’azin annabawa ba ya ɓacewa, duk da yawan maƙiya, domin Allah yana kare addininsa da manzanninsa.
5. Tana koya wa mumini kada ya ji tsoron maƙiya ko suka, amma ya ci gaba da aikinsa na kira zuwa ga Allah da haƙuri da natsuwa.