Sura Al-An'am — Aya 125

Maana ya maneno:

• Yashraḥ Ṣadrahu: Kufungua na kupanua moyo wake.
• Ḍayyiqan Ḥarajan: Moyo uliobanwa na kukazwa sana, usiokubali kuingia wema wowote.
• Yaṣṣaʿʿadu fis-Samāʾ: Anapanda kwenda juu angani, jambo ambalo ni gumu na lenye taabu kubwa.
• Rijs: Adhabu, na asili yake katika lugha ni uvundo (harufu mbaya).

Ufafanuzi wa Aya:

Mwenyezi Mungu ndiye mwenye uweza wa kuiongoza na kuipoteza viumbe wake kwa hekima yake. Anaye mkusudia Mwenyezi Mungu kumuongoza kwenye njia ya haki, humfungua moyo wake na kumpa uwezo wa kukubali Uislamu, na kuufanya moyo wake upokee imani kwa upana na utulivu. Na anaye mkusudia Mwenyezi Mungu kumpoteza na kumwacha katika upotofu wake, humfanya moyo wake uwe mwembamba na mkazo usiokubali haki, kama mtu anayejaribu kupanda juu angani — jambo ambalo ni gumu na lisilowezekana kwa mwanadamu. Vivyo hivyo, Mwenyezi Mungu huweka adhabu na uchafu wa dhambi juu ya wale wasioamini, kama adhabu ya kukazwa kwa moyo wao na kukataa kuupokea ukweli.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Fadhila kubwa ya Mwenyezi Mungu kwa waumini — kwamba huwafungulia vifua vyao nuru ya imani na utulivu, jambo linalowapa raha ya ndani na amani ya moyo.
2. Onyo kwa wanaoipinga haki — kwamba kukazwa kwa moyo na kushindwa kukubali ukweli ni adhabu kubwa kutoka kwa Mwenyezi Mungu, na ni dalili ya kujitenga na rehema yake.
3. Kuthibitisha uweza wa Mwenyezi Mungu juu ya mioyo ya wanadamu — kwamba yeye ndiye anayeigeuza mioyo, hivyo mja anapaswa kumuomba Mwenyezi Mungu kumthibitisha kwenye imani na kumfungulia moyo wake.
4. Kuwahimiza waumini kushukuru neema ya kuongoka, na kuwafanya wajitahidi kuwa karibu na Mwenyezi Mungu ili wasije wakanyimwa neema hii kubwa.
5. Kuthibitisha kwamba kukataa kuamini si jambo la kawaida, bali ni adhabu ya Mwenyezi Mungu kwa wanaoendelea kusisitiza kwenye dhambi na kukataa haki.