Surah Al-An'am — Talata 139

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Khāliṣah – dalisay o nakalaan lamang para sa mga kalalakihan.
• Azwājinā – ang aming mga kababaihan (asawa).
• Maytah – patay na anak ng hayop (hindi nabuhay).
• Shurakā’ – magkakasama o magkakabahagi.
• Sayajzīhim – gagantihan Niya sila (ayon sa kanilang ginawa).
• Waṣfahum – ang kanilang paglalarawan o mga sinasabi (na pawang kasinungalingan laban kay Allah).

Interpretasyon ng Talata:

Noong panahon ng kamangmangan (Jāhiliyyah), ang mga sumasamba sa diyus-diyusan ay nag-imbento ng mga batas na wala naman sa kapahintulutan ni Allah. Sinabi nila: "Ang nasa sinapupunan ng mga alagang hayop na ito (tulad ng kamelyo, baka, at tupa) ay para lamang sa aming mga kalalakihan — ito ay pinahihintulutan para sa kanila — ngunit ipinagbabawal sa aming mga kababaihan." Subalit kung ang anak ng hayop ay isinilang na patay, sila raw ay magkakasama rito — kapwa kalalakihan at kababaihan — at walang pagbabawal.

Ito ay isang malinaw na halimbawa ng pagbaluktot ng katotohanan at pagsunod sa sariling hangarin. Sila mismo ang gumawa ng mga patakarang ito upang paboran ang kanilang mga sarili, ngunit nang may pumasok na sitwasyong hindi nila inaasahan (ang patay na anak), binago nila ang kanilang batas upang makinabang din sila.

Kaya't nagbabala si Allah na tiyak na Kanyang gagantihan sila sa kanilang mga sinasabi at mga inimbentong batas na pawang kasinungalingan laban sa Kanya. Si Allah ay Hakīm (Marunong) sa Kanyang paghatol at pagpaparusa — hindi nagmamadali, ngunit hindi rin nagpapabaya — at ‘Alīm (Lubos na Maalam) sa lahat ng kanilang mga lihim at hayag na gawain, at sa tunay na nilalaman ng kanilang mga puso.

Mga Aral at Benepisyo mula sa Talata:

1. Ang pagsunod sa sariling opinyon nang walang batayan mula sa Allah ay isang malaking kasalanan. Ang paggawa ng mga batas sa relihiyon ay karapatan lamang ni Allah, at sinumang gumawa nito ay lumalabag sa Kanyang kapangyarihan.
2. Ang katarungan ng Islam sa kababaihan — hindi tulad ng mga gawain ng Jāhiliyyah na nagtatangi sa kababaihan at nag-aalis sa kanila ng mga karapatan, ang Islam ay nagbigay sa kanila ng ganap na karangalan at katarungan.
3. Ang pagmamadali sa paghatol ay hindi tanda ng karunungan. Si Allah ay nagbibigay ng palugit sa mga nagkakamali, ngunit ang Kanyang parusa ay tiyak at makatarungan. Ito ay nagtuturo sa atin na maging matiyaga at magtiwala sa katarungan ng Allah.
4. Ang relihiyon ay hindi maaaring baguhin ayon sa pansariling interes. Ang tunay na pananampalataya ay ang pagsunod sa ipinahayag ni Allah, hindi ang pag-angkop ng mga batas sa ating mga pagnanasa.
5. Ang bawat kasinungalingan laban kay Allah ay may katumbas na pananagutan. Ang talatang ito ay nagpapaalala sa atin na maging maingat sa ating mga sinasabi, lalo na pagdating sa mga bagay ng relihiyon, sapagkat si Allah ay nakakarinig at nakakaalam ng lahat.