ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 139

የቃላት ማብራሪያ፦

• ባህራኢር (البحائر)፦ ከከብቶች የተወሰኑት ሲወልዱ ጆሮአቸውን ይቀዱላቸው ነበር፤ ይህን ያደረጉትን እንስሳ የሚጠቀሙበትን መንገድ በራሳቸው ይገድቡ ነበር።
• ሰዋኢብ (السوائب)፦ ለጣዖታት ተብለው የተለቀቁ እንስሳት ናቸው፤ ከእነሱ ማንም አይጠቀምም ነበር።
• አጅንነት (أجنّة)፦ በእንስሳት ማህፀን ውስጥ ያሉ ፅንሶች ማለት ነው።
• ኻሊሰህ (خالصة)፦ ለአንድ ቡድን ብቻ የተመደበ፣ ሌላው የማይጋራበት ማለት ነው።
• አዝዋጅ (أزواج)፦ እዚህ ላይ ሚስቶች ማለት ነው።
• መይተህ (ميتة)፦ ሲወለድ ሞቶ የተወለደውን ፅንስ ያመለክታል።
• ሸረካእ (شركاء)፦ ተጋሪዎች ማለት ነው።
• ወስፈሁም (وصفهم)፦ በአላህ ላይ የቀጠፉትን የሐሰት መግለጫ ያመለክታል።

የአንቀፁ ትርጓሜ፦

እነዚህ አላህን የሚያጋሩ ሰዎች በራሳቸው ለራሳቸው ሕግ ይጣሉ ነበር። ከእነዚህ ከተቀደሱት እንስሳት ማህፀን ውስጥ ያለው ፅንስ በሕይወት ተወልዶ ከወጣ ለወንዶቻቸው ብቻ የተፈቀደ ነው፤ ለሴቶቻቸው ግን የተከለከለ ነው ይሉ ነበር። ነገር ግን ፅንሱ ሞቶ ከተወለደ ወንዶችም ሴቶችም በእሱ ይጋራሉ ይሉ ነበር። ይህ ድርጊታቸው በአላህ ፈቃድ ሳይሆን በራሳቸው ፍላጎት የፈጠሩት ሕግ ነው። አላህ በዚህ በቀጠፉት ሐሰት መሠረት በእርግጥ ይመክራቸዋል፤ ይህም የሚደርስባቸው ቅጣት የራሳቸው ሥራ ውጤት ነው። እርሱ ጥበበኛ ነው፤ በሕግ አወጣጡና በአገልጋዮቹ ጉዳይ በማስተዳደሩ ጥበብ የተላበሰ ነው። ሁሉንም የሚያውቅ ነው፤ የእነሱን ንግግርና ሁኔታ በዝርዝር ያውቃል።

እንደዚህ ያለ ድርጊት ሰው ራሱን ከፈጣሪው ሕግ አልፎ በራሱ ፍላጎት ሕግ መጣል ነው። እኛ የአላህ አገልጋዮች የሕይወታችንን መመሪያ ከአላህ ብቻ መቀበል አለብን። ቁርአን ሁሉንም ጉዳዮቻችንን የሚመራ ብርሃን ነው። እርሱን ተከትለን የአላህን ውዴታ እናገኛለን፤ ከእርሱ መንገድ ዞር ብለን የራሳችንን ፍላጎት ብንከተል ግን እንደነዚህ ሰዎች በሐሰት ላይ እንወድቃለን። አላህ ጥበበኛና ሁሉን አዋቂ ስለሆነ ሕጎቹ ሁሉ ለጥቅማችን ናቸው፤ እኛም በእርሱ ሕግ መሠረት በመመራት በዚህ ዓለምም በመጨረሻውም እርካታን እናገኛለን።