انعام سۈرىسى — ئايەت 147

1. مەنىلىك سۆزلەر:

• كَذَّبُوكَ: سېنى يالغانغا چىقاردى.
• ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ: كەڭ رەھمەت ئىگىسى.
• بَأْسُهُ: ئۇنىڭ ئازابى، جازاسى.
• الْمُجْرِمِينَ: گۇناھكارلار، جىنايەت قىلغۇچىلار.

1. ئىزاھات:

ئى پەيغەمبەر! ئەگەر ئۇلار سېنىڭ ئېلىپ كەلگەن ھەقىقىتىڭنى ئىنكار قىلىپ، سېنى يالغانغا چىقارغان بولسا، ئۇلارغا رەھمەت ۋە ئاگاھلاندۇرۇش ئارىلاشقان سۆز بىلەن ئېيتقىنكى، پەرۋەردىگارىڭىزنىڭ رەھمىتى ناھايىتى كەڭ بولۇپ، ئۇ سىلەرگە تەۋبە قىلىش پۇرسىتى بېرىش ئۈچۈن ئازابنى ئالدىراپ چۈشۈرمەيدۇ. لېكىن شۇنى بىلىڭلاركى، ئۇنىڭ ئازابى گۇناھ-مەئسىيەت قىلىپ، جىنايەت ئۆتكۈزگەن قەۋمگە چۈشكەندە، ھېچكىم ئۇنى قايتۇرالمايدۇ ۋە توسالمايدۇ. بۇ سۆز ئۇلارنىڭ پەيغەمبەرگە قارشى تۇرۇشى ئۈچۈن بىر ئاگاھلاندۇرۇشتۇر.

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئىنسانلارغا ئۆزىنىڭ رەھمىتىنىڭ كەڭلىكىنى ۋە ئازابىنىڭ قاتتىقلىقىنى بىرگە ئەسكەرتىدۇ. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد ئۈزمەي، تەۋبە قىلىپ ياخشى ئەمەللەرگە ئالدىراش لازىم؛ شۇنداقلا گۇناھ-مەئسىيەتتىن ساقلىنىپ، ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇش كېرەك. ئاللاھنىڭ رەھمىتى كەڭ بولغاچقا، ھەر قانداق ئادەم تەۋبە قىلسا، ئاللاھ ئۇنىڭ تەۋبىسىنى قوبۇل قىلىدۇ. ئەمما گۇناھدا چىڭ تۇرۇپ، تەۋبە قىلمىسا، ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قۇتۇلالمايدۇ. بۇ ئايەت بىزنى ئاللاھنىڭ رەھمىتى ۋە ئازابىنى بىر ۋاقىتتا ئەسكەرتىپ، ھەقىقىي ئىمان ۋە ياخشى ئەمەلگە چاقىرىدۇ.