சூரா அல்-அன்ஆம் — வசனம் 147

சொற்பொருள்:

• பஅ்ஸு (بَأْسُ): வேதனை, தண்டனை, கடுமையான தாக்குதல்.
• முஜ்ரிமூன் (مُجْرِمِين): குற்றவாளிகள், பாவிகள் – இவர்கள் பாவங்களைச் செய்து, அல்லாஹ்வின் கட்டளைகளை மீறியவர்கள்.

விளக்கம்:

நபியே! உங்களை மறுத்து, நீங்கள் கொண்டு வந்த உண்மையை ஏற்க மறுக்கும் இணைவைப்பாளர்கள், யூதர்கள் போன்றவர்களிடம் நீங்கள் கூறுங்கள்: "உங்கள் இறைவன் மகத்தான கருணை உடையவன். அவனுடைய கருணையின் காரணமாகவே அவன் உங்களுக்கு அவகாசம் அளித்து, உடனடியாக உங்களை தண்டனைக்கு உள்ளாக்கவில்லை. ஆனால், நீங்கள் இந்த அவகாசத்தைப் பயன்படுத்தி பாவங்களில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டால், அவனுடைய வேதனை வந்துவிட்டால், அதை எவராலும் தடுக்க முடியாது. குற்றவாளிகளான மக்களிடமிருந்து அவனுடைய தண்டனை நிச்சயமாகத் திருப்பப்படாது."

இந்த வசனத்தில் இரண்டு முக்கிய செய்திகள் உள்ளன: ஒன்று, அல்லாஹ்வின் கருணை மிக விசாலமானது – அவன் தன் அடியார்களுக்கு மன்னிப்புக்கான வாய்ப்பை அளிக்கிறான்; இரண்டாவது, அவனுடைய தண்டனையும் மிகக் கடுமையானது – அது வந்துவிட்டால் அதைத் தடுக்க யாராலும் முடியாது. எனவே, மனிதன் அல்லாஹ்வின் கருணையை நம்பிக்கை கொண்டு, அவனுடைய தண்டனையை அஞ்சி, பாவங்களை விட்டு விலகி நல்லறங்களில் ஈடுபட வேண்டும்.

பயன்கள்:

1. அல்லாஹ்வின் கருணை மிகப் பெரியது; அவன் தன் அடியார்களுக்கு அவகாசம் அளித்து, அவர்கள் திருந்துவதற்கான வாய்ப்பை வழங்குகிறான். இது நமக்கு நம்பிக்கையைத் தருகிறது.
2. அல்லாஹ்வின் தண்டனையை யாராலும் தடுக்க முடியாது என்பதை அறிந்து, நாம் பாவங்களைத் தவிர்த்து, அவனுக்குக் கட்டுப்பட்டு வாழ வேண்டும்.
3. இந்த வசனம் நமக்கு அல்லாஹ்வின் கருணையையும் நீதியையும் ஒருசேர நினைவூட்டுகிறது – அவன் கருணையாளன், ஆனால் நீதியையும் நிலைநாட்டுபவன்.
4. மனிதன் எப்போதும் அல்லாஹ்வின் கருணையை எதிர்பார்த்து, அவனிடம் மன்னிப்புக் கோர வேண்டும்; அதே நேரத்தில் அவனுடைய வேதனையை அஞ்சி, நல்ல செயல்களில் ஈடுபட வேண்டும்.