سورت انعام — آیت 147

د مهمو کلمو معناګانې:

• بَأْسُهُ: د هغه عذاب او سزا.
• الْمُجْرِمِينَ: هغه کسان چې ګناهونه کوي او د الله له حکمونو سرغړونه کوي.

د آیت تفسیر:

که ستا مخالفان – که مشرکان وي، که یهودیان وي او که نور کسان – تا دروغجن وبولي او هغه څه چې تا د خپل رب له لوري راوړي، ومني نه، نو ته دوی ته ووایه: ستاسو رب ډېر پراخه رحمت لري. د هغه له رحمته دا ده چې تاسو ته یې مهلت درکړی او په سزا کې یې تاسو ته بیړه نه ده کړې. خو په دې پوه شئ چې کله د هغه عذاب راشي، نو د هغه سزا له هېڅ مجرم قوم څخه نه شې ګرځولې او نه هم څوک هغه له دوی څخه لرې کولای شي. دا خبره د دوی لپاره په یوه خوا کې رحمت او بلې خوا ته ګواښ او وېره ده.

فايدې:

• دا چې الله تعالی ډېر رحمت والا دی، نو بنده باید د هغه له رحمته هیله ولري او توبه وباسي، ځکه چې هغه د توبې کونکو بخښنه کوي.
• دا چې د الله عذاب له مجرمانو نه نه شې اړولې، نو انسان باید له ګناهونو ډډه وکړي او د الله له حکمونو سرغړونه ونه کړي.
• دا چې رسول الله صلی الله علیه وسلم ته لارښوونه شوې چې د دښمنانو سره په نرمۍ او رحمت سره خبرې وکړي، دا موږ ته زده کوي چې په خبرو کې نرمي او ښه اخلاق ولرو.
• دا چې الله تعالی مجرمانو ته مهلت ورکوي، دا د هغه د رحمت له امله دی، خو کله چې عذاب راشي، نو هېڅ څوک یې نشي اړولای.