Sure En'âm — Ayet 147

Kelime Anlamları:

• Kezzebûke: Seni yalanladılar.
• Zû Rahmetin Vâsi'a: Rahmeti geniş olan.
• Be's: Azap, ceza, şiddetli sıkıntı.
• Mücrimîn: Suç işleyenler, günahkârlar.

Tefsir:

Ey Resûl! Eğer sana karşı gelen müşrikler, yahudiler ve diğer inkârcılar, getirdiğin hak dini ve mucizeleri yalanlarlarsa, sakın üzülme ve onlara karşı hem korku hem de ümit aşılayan şu iki cümleyle cevap ver: "Rabbiniz, rahmeti geniş olan, kullarına karşı merhameti bol olandır." Evet, O'nun rahmeti öyle geniştir ki, günahkârları hemen cezalandırmaz, onlara tövbe etmeleri için süre tanır. Sizi yalanlamanıza rağmen hâlâ yaşıyor olmanız, O'nun rahmetinin eseridir. Fakat sakın bu rahmete aldanmayın! Çünkü O'nun azabı geldiği zaman, hiçbir güç onu geri çeviremez. O'nun şiddetli cezası, suç işleyen, günah üstüne günah yığan ve hakikati inkârda direnen topluluklardan asla geri çevrilmez.

Bu âyet, hem bir teselli hem de bir tehdittir. Peygamberimize (s.a.v.) ve onun yolunda olanlara, inkârcıların yalanlamaları karşısında sabır ve metanet telkin eder. Aynı zamanda inkârcılara yönelik iki yönlü bir hitaptır: Bir yandan onları rahmete davet ederek yumuşak bir üslupla kendilerine gelmelerini ister; diğer yandan da azabın kaçınılmaz olduğunu hatırlatarak onları uyarır. Ey kardeşim! Bu âyet bize gösteriyor ki, Allah'ın rahmeti ne kadar geniş olursa olsun, azabı da o kadar şiddetlidir. Mümin, bu iki kavram arasında dengeli bir hayat yaşar: Rabbinin rahmetinden ümit kesmez, ama azabından da emin olmaz. İşte bu denge, kulun Allah'a karşı hem sevgi hem saygı beslemesini sağlar. Unutma ki, Allah'ın rahmeti tövbe edenleri bağışlar, fakat azabı da inkârda ve günahta ısrar edenleri yakalar. Öyleyse sen de bu iki kapıdan hangisine yöneleceğini iyi düşün; rahmet kapısı tövbe ile, azap kapısı ise günah ile açılır. Allah'ın rahmetinden ümidini kesme, ama O'nun azabından da gafil olma!