Al-Quran Mulya › Al-An'am › Ayat 147
Al-An'am · 147/165
Terjemah Transliterasi — Surat Al-An'am
فَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل رَّبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ ۝١٤٧
🔤 Transliteration
Fa in kazzabooka faqur Rabbukum zoo rahmatinw waasi`atinw waasi`atinw wa laa yuraddu baasuhoo `anil qawmil mujrimeen
📖 Terjemah (Ing Basa Jawa)
📖 Ing Basa Jawa
Lan tumrapé para kang pa- dha Yahudi Ingsun wus anglarangi sarupané kang mawa kuku, won- déné sapi lan wedhus Ingsun ang- larangi gajihé tumrap dhèwèké, kajaba kang ana ing gigiré sakaro- né, utawa jeroan utawa kang kalèt karo balung; iki pidana-Ningsun marang dhèwèké, amarga saka anggoné padha mirong, lan sayekti Ingsun iki sanyata Tuhu
🌐 Additional reference in Bahasa Indonesia
🌐 Bahasa Indonesia
Maka jika mereka mendustakan kamu, katakanlah: "Tuhanmu mempunyai rahmat yang luas; dan siksa-Nya tidak dapat ditolak dari kaum yang berdosa".

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)
M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Terjemah — Tafsir

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

  • كَذَّبُوكَ : padha ngapusi kowe, ora ngandel marang kowe.
  • ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ : kang kagungan welas asih kang jembar banget.
  • بَأْسُهُ : siksa-Ne, paukuman-Ne.
  • الْمُجْرِمِينَ : wong-wong kang padha nglakoni dosa lan kaluputan.

2) Katrangan ayat:

Nalika wong-wong kafir saka kaummu — yaiku wong musyrik, Yahudi, lan liya-liyane — padha ngapusi kowe, ora ngandel marang apa kang kokgawa saka Pangeranmu, aja kowe sedhih lan aja kowe putus asa. Banjur kandhaa marang wong-wong mau, kanthi cara kang alus lan narik kawigaten: "Pangeranmu iku kagungan welas asih kang jembar banget." Saka jembaring welas asih-Ne, Panjenengane isih sabar ora enggal-enggal nyiksa wong-wong mau, malah isih diparingi wektu lan kesempatan supaya padha tobat lan bali marang dalan kang bener.

Nanging ing wektu kang padha, kowe uga kudu ngelingake marang wong-wong mau kanthi cara kang bisa nuwuhake rasa wedi: yen siksa lan paukumaning Allah iku ora bisa ditulak lan ora bisa diendhani dening wong-wong kang padha nglakoni dosa lan kaluputan. Yen wis tekan wektune, ora ana siji-sijia kang bisa ngalang-alangi utawa nylametake wong-wong mau saka paukumaning Allah.

Dadi ayat iki ngandhut loro bab sekaligus: bab pangarep-arep lan bab pepeling. Pangarep-arep amarga Allah iku Maha Welas lan Maha Asih, lan pepeling amarga siksa-Ne iku mesthi bakal teka marang wong-wong kang tetep nglakoni dosa lan ora gelem tobat.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

  • Ayat iki mulangake yen Allah iku Maha Welas lan Maha Asih marang kabeh makhluk, ora mung marang wong mukmin wae. Saka jembaring welas asih-Ne, Panjenengane isih menehi wektu marang wong-wong kang padha nglakoni dosa supaya padha tobat.
  • Nanging kita uga kudu ngelingi yen welas asihing Allah iku ora ateges Panjenengane ora bakal nyiksa. Siksa-Ne iku mesthi bakal tumeka marang wong-wong kang tetep nglakoni dosa lan ora gelem bali marang dalan kang bener.
  • Ayat iki mulangake marang kita supaya tansah duwe rasa pangarep-arep marang welas asihing Allah, nanging uga tansah duwe rasa wedi marang siksa-Ne. Iki loro bab kang kudu tansah ana ing ati saben wong mukmin.
  • Kanggo para juru dakwah lan wong kang ngajak marang kabecikan, ayat iki mulangake supaya ngajak wong liya kanthi cara kang alus lan narik kawigaten, ora kanthi cara kang kasar lan medeni wae. Nanging uga kudu ngelingake bab akibat saka tumindak kang ala.
  • Ayat iki nuwuhake rasa tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku tansah mulangake keseimbangan antarane pangarep-arep lan pepeling, antarane welas asih lan keadilan. Iki nuduhake yen Islam iku agama kang sampurna lan tansah nggatekake kahanane manungsa.


📜 Ayat 145-149 — Surat Al-An'am

145قُل لَّا أَجِدُ فِي مَا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلَىٰ طَاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلَّا أَن يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَمًا مَّسْفُوحًا أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقًا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ بِهِ ۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَإِنَّ رَبَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
Lan sing unta loro, sing sapi loro. Calathua: Apa lanange loro sing Dilarangi, apa wédokané loro iku, apa ta kang kinandhut ing talanakané wédokan loro iku? Apa ta sira padha aneksèni kalané Allah masiyataké iki marang sira? Lah sapa sing luwih atindak dudu saka wong kang agawé doracara ma- rang Allah, mamrih anasaraké wong-wong, tanpa kawruh? Sa- yekti Allah iku ora anuntun wong kang padha atindak dudu
146وَعَلَى الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ ۖ وَمِنَ الْبَقَرِ وَالْغَنَمِ حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ شُحُومَهُمَا إِلَّا مَا حَمَلَتْ ظُهُورُهُمَا أَوِ الْحَوَايَا أَوْ مَا اخْتَلَطَ بِعَظْمٍ ۚ ذَٰلِكَ جَزَيْنَاهُم بِبَغْيِهِمْ ۖ وَإِنَّا لَصَادِقُونَ
Calathua: Ing sajroné apa kang kawedharaké marang aku, aku ora mrangguli barang kang dilarangi tumrap wong kang ma- ngan, yèn ta mangana iku, kajaba yèn iku bathang, utawa getih mili, utawa daging cèlèng – amarga iku pancèn jember – utawa yèn iku panerak, saliyané Allah kang nganggo sinebut ing kono; ananging sapa sing kepeksa déning kepépét, ora saka kapéngin lan ora angliwati wates, lah sayekti Pangéranira iku Aparamarta, Mahaasih
147فَإِن كَذَّبُوكَ فَقُل رَّبُّكُمْ ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ وَلَا يُرَدُّ بَأْسُهُ عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمِينَ
Lan tumrapé para kang pa- dha Yahudi Ingsun wus anglarangi sarupané kang mawa kuku, won- déné sapi lan wedhus Ingsun ang- larangi gajihé tumrap dhèwèké, kajaba kang ana ing gigiré sakaro- né, utawa jeroan utawa kang kalèt karo balung; iki pidana-Ningsun marang dhèwèké, amarga saka anggoné padha mirong, lan sayekti Ingsun iki sanyata Tuhu
148سَيَقُولُ الَّذِينَ أَشْرَكُوا لَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا أَشْرَكْنَا وَلَا آبَاؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِن شَيْءٍ ۚ كَذَٰلِكَ كَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ حَتَّىٰ ذَاقُوا بَأْسَنَا ۗ قُلْ هَلْ عِندَكُم مِّنْ عِلْمٍ فَتُخْرِجُوهُ لَنَا ۖ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنْ أَنتُمْ إِلَّا تَخْرُصُونَ
Lah manawa dhèwèké pa- dha anggorohaké ing sira, banjur calathua: Pangéranira iku gustining wilasa kang jembar-anglimputi; lan pidana-Né ora kena tinulak saka para wong kang duraka
149قُلْ فَلِلَّهِ الْحُجَّةُ الْبَالِغَةُ ۖ فَلَوْ شَاءَ لَهَدَاكُمْ أَجْمَعِينَ
Para kang padha manembah pangéran akèh bakal padha cala- thu: Manawa Allah angarsakna, ora bakal aku padha nyakuthokna , mangkono uga bapak-bapakku; sarta ora bakal aku padha angla- rangana apa-apa ; kaya mangkono uga para wong ing sadurungé iya padha anggorohaké, nganti padha ang- rasakaké pidana-Ningsun. Cala- thua: apa kowé padha duwé kawruh; lah padha lahirna marang aku? Ora liya sira mung padha manut ing panyana sarta ora liya sira iku mung adoracara
← Ayat 146 📖 Al-An'am Ayat 148 →
Al-An'amDhaptar Al-Quran
165Ayat
MeccanRevelation
147Ayat

Terjemah — Al-An'am 147

Surat Al-An'am Ayat 147 - Waca, Rungokna, Terjemah, Jawa : Lan tumrapé para kang pa- dha Yahudi Ingsun wus anglarangi…

Surat Ayat 147/165 — Surat Al-An'am الأنعام (Meccan). Waca Rungokna Terjemah (Jawa). Rungokna: Surat Al-An'am Rungokna, Surat Al-An'am Terjemah, Surat Al-An'am mp3, Surat Al-An'am pdf. Ayat 145–149. Ing Basa Jawa: Bahasa Indonesia.


Surat Al-An'am

🕋 سورة الأنعام مكتوبة AR 📖 Waca Al-An'am 🎧 Al-An'am mp3 📄 Al-An'am pdf 🔗 Al-An'am 🧠 Apalna Al-An'am


العربية English Bahasa Indonesia Türkçe Русский فارسی Français اردو বাংলা Deutsch Español 中文 हिन्दी Português Italiano ภาษาไทย Polski Nederlands Shqip Kiswahili O'zbek தமிழ் Melayu Bosanski Soomaali Azərbaycan کوردی 한국어 日本語 Svenska Dansk Norsk پښتو മലയാളം සිංහල Tamazight Hausa አማርኛ Български Тоҷикӣ Қазақша Filipino سنڌي Yorùbá Fulfulde Татарча ئۇيغۇرچە Кыргызча ਪੰਜਾਬੀ Jawa తెలుగు မြန်မာ ગુજરાતી Oromo मराठी Tiếng Việt Malagasy Нохчийн Wolof ދިވެހި ಕನ್ನಡ Українська Ελληνικά ქართული ខ្មែរ دری Qafar af Maranao नेपाली

Al-Quran
Tuesday, September 29, 2026

Don't forget us in your sincere prayers