Аль-Анам сүресі — Аят 147

1. Сөздердің мағынасы:

• كَذَّبُوكَ — сені өтірікке шығарды, жалғанға шығарды.
• ذُو رَحْمَةٍ وَاسِعَةٍ — кең рақым иесі, яғни рақымы шексіз кең.
• بَأْسُهُ — Оның азабы, қаһары, жазасы.
• لَا يُرَدُّ — қайтарылмайды, тойтарылмайды.
• الْمُجْرِمِينَ — күнәкарлар, қылмыс жасаушылар.

1. Тәпсірі:

Ей, Пайғамбар! Егер олар сенің Аллаһтан әкелген уахиыңды өтірікке шығарып, сенен бет бұрса, оларға қатты ашуланып, кек сақтама. Керісінше, оларға былай де: «Раббыларыңның рақымы өте кең, шексіз». Ол сендерге күнәларың үшін дереу жаза бермей, мұрсат беріп, тәубеге келулеріңе мүмкіндік жасап отыр. Бұл — Оның кең рақымының белгісі. Алайда бұл рақым күнәкарларды мүлде жазасыз қалдырады дегенді білдірмейді. Қылмыс пен күнәға батқан қауымға Аллаһтың азабы келген кезде, оны ешкім де, ешнәрсе де қайтара алмайды. Сондықтан рақымның кеңдігіне алданып, күнә жасауды жалғастыра беру — ақымақтық. Бұл аятта Аллаһтың екі сипаты қатар келтірілген: Оның шексіз рақымы және әділ жазасы. Рақым — тәубе етіп, тура жолға түскендер үшін; ал азап — қылмыстарын жалғастырып, тәубе етпейтіндер үшін. Осылайша, аят адамдарды Аллаһтың рақымына үміттенуге шақыра отырып, сонымен бірге күнәдан сақтандырады.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Аллаһтың рақымы өте кең — ол барлық адамдарды қамтиды, тіпті күнәкарларға да мұрсат беріледі. Бұл — Исламның мейірімділік діні екенінің дәлелі.
• Аллаһтың рақымына сену күнә жасауды ақтамайды. Рақым мен жаза — қатар жүретін ұғымдар. Кім тәубе етсе — рақымға жетеді, кім қылмысын жалғастырса — азапқа ұшырайды.
• Пайғамбарға (с.а.с.) үйретілген бұл сөздер — дәғуаттың әдебі: қарсыластардың қатыгездігіне қарамастан, оларға мейіріммен, үмітпен қарау керек.
• Әр адам өз өмірінде Аллаһтың рақымына үміттеніп, сонымен бірге күнәдан сақтанып, тәубеге асығуы керек.
• Бұл аят — Исламның тепе-теңдік діні екенін көрсетеді: қорқыныш пен үміт, рақым мен жауапкершілік қатар жүреді. Бұл — адамды жақсылыққа бастайтын, жүректі жұмсартатын, Аллаһқа деген сүйіспеншілік пен құрметті арттыратын ұлы қағида.