سورت انعام — آیت 20

د کلمو معناګانې:

• الْكِتَابَ: تورات او انجیل.
• يَعْرِفُونَهُ: د حضرت محمد صلی الله علیه وسلم پېژندنه.
• خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ: خپل ځانونه یې تاواني کړل (د دوزخ مستحق یې وګرځول).

د آیت تفسیر:

هغه کسان چې مونږ هغوئ ته تورات او انجیل ورکړي وو (یهودیان او عیسویان)، دوی حضرت محمد صلی الله علیه وسلم په هغه ډول پېژني لکه څنګه چې خپل اولادونه پېژني. یعنې لکه څنګه چې یو پلار خپل زوی له نورو ماشومانو نه په بشپړ ډول توپیر کولای شي او هېڅکله په پېژندلو کې تېروتنه نه کوي، هماغه شان دوی د نبي کريم صلی الله علیه وسلم د صفاتو او نښو په اړه په خپلو کتابونو کې دومره روښانه معلومات لري چې د هغه په پېژندلو کې هېڅ شک او ابهام نه لري. خو سره له دې چې دوی دا ټول پوهېدل، د خپلو خواهشاتو او تعصبونو له امله یې د ایمان نه انکار وکړ. دغه کسانو خپل ځانونو ته تاوان ورساوه، ځکه چې دوی د ایمان په نه راوړلو سره خپل ځانونه د تل پاتې عذاب او دوزخ مستحق وګرځول.

فايدې:

1. دا آیت د قرآن د حقانیت او د حضرت محمد صلی الله علیه وسلم د رسالت یوه روښانه نښه ده، ځکه چې د تورات او انجیل په کتابونو کې د هغه صفات په تفصیل سره ذکر شوي وو.
2. علم او پوهه یوازې هغه وخت ګټوره ده چې پرې عمل وشي؛ که څوک پوه شي خو عمل ونه کړي، هغه ته به تاوان وي.
3. تعصب او له دنیاوي ګټو سره مینه انسان له حق منلو نه منع کوي، لکه څنګه چې د اهل کتابو مشرانو د خپل مقام او ګټو د ساتلو لپاره ایمان نه راوړ.
4. په دین کې د پېژندنې او بصیرت ارزښت ډېر لوړ دی، خو دا پېژندنه باید د عمل او ایمان لامل شي، نه د انکار او سرغړونې.