Сураи Аль-Анам — Оят 40

1. Маънии калимаҳои муҳим:

• أَرَأَيْتَكُمْ: хабар диҳед, бигӯед ба ман.
• عَذَابُ اللَّهِ: азоби Худованд, азоби илоҳӣ.
• السَّاعَةُ: рӯзи қиёмат, вақти ҳисобу китоб.
• تَدْعُونَ: мехонед, мепарастед, ёрӣ меҷӯед.
• صَادِقِينَ: ростгӯён, ростқавлон.

1. Тафсири оят:

Эй Паёмбар, ба ин мушрикон бигӯ: Ба ман хабар диҳед, агар азоби Худованд бар шумо биёяд дар ин дунё, ё он ки рӯзи қиёмат фаро расад, оё дар он вақт ба ғайри Худо дуо мекунед ва аз онҳо мадад мехоҳед, то бало ва сахтиро аз шумо дур кунанд? Оё ин бутҳое, ки шумо ба ҷои Худо мепарастед, метавонанд ба шумо фоидае расонанд ё зарареро аз шумо дур кунанд? Ин корро танҳо дар сурате мекунед, ки рост мегӯед, ки ин бутҳо ба шумо фоида мерасонанд ё зарарро дур мекунанд. Аммо дар ҳақиқат, ҳеҷ кас ғайри Худованд наметавонад бало ва азобро аз шумо дур кунад. Пас, чаро дар ҳолати осоиш ба ғайри Худо дуо мекунед ва Ӯро фаромӯш мекунед? Дар рӯзи сахтӣ ва бало бояд танҳо ба Худованд рӯ оред, зеро Ӯст, ки балоҳоро дур мекунад ва ба бандагонаш раҳм мекунад.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят моро омӯзиш медиҳад, ки дар ҳолати сахтӣ ва бало танҳо ба Худованд рӯ орем ва аз Ӯ мадад хоҳем, зеро Ӯ танҳо қодир аст балоҳоро дур кунад.
• Ин оят нишон медиҳад, ки бутҳо ва махлуқот ҳеҷ қудрате надоранд, ки ба касе фоида ё зарар расонанд, ва ин боиси тақвияти тавҳид ва ихлос дар ибодат мегардад.
• Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ҳамеша ба Худованд таваккул кунем ва дар ҳама ҳолатҳо Ӯро ёд кунем, на танҳо дар вақти сахтӣ.
• Ин оят исломро ҳамчун дини ростӣ ва ҳақиқат муаррифӣ мекунад, ки одамонро ба сӯи парастиши Худованди ягона ва дурӣ аз ширк даъват мекунад.
• Ин оят моро водор мекунад, ки андеша кунем ва бифаҳмем, ки танҳо Худованд сазовори ибодат аст ва ҳеҷ каси дигар наметавонад ба мо кӯмак кунад, магар ба фармони Ӯ.