ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 40

የቃላት ማብራሪያ፦

• አራአይታኩም፦ ንገሩኝ፣ አሳውቁኝ ማለት ነው።
• ዐዛብ፦ ቅጣት፣ መከራ ማለት ነው።
• ሳዐህ፦ ትንሣኤ ቀን፣ ቅድስት ሰዓት ማለት ነው።
• ተድዑን፦ ትጠራላችሁ፣ ትለምናላችሁ ማለት ነው።
• ሳዲቂን፦ እውነተኞች ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ትምህርት፦

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሰለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) እንዲህ እንዲል አዘዘው፦ እነዚህን አላህን ከመስገድ ጋር ሌሎችን የሚያምልኩ ሰዎች ጠይቃቸውና ንገራቸው፦ ንገሩኝ፣ የአላህ ቅጣት በዚህ ዓለም ቢመጣባችሁ፣ ወይም ትንሣኤ ቀን ብትመጣባችሁ፣ በዚያ ጊዜ ከአላህ ሌላ የምትጠሩት አምላክ አላችሁን? ያ መከራ ከእናንተ ላይ እንዲያርፍ የምትለምኑት አላህ አይደለምን? እነዚህ ጣዖታት ጥቅም ይሰጣሉ ወይም ጉዳትን ይከላከላሉ ብላችሁ የምትናገሩት እውነት ከሆነ፣ በዚያ በጭንቀት ጊዜ እነሱን ጥሩአችሁ አላህን ብቻ ትጠራላችሁ። ይህ ግን እነሱ ምንም ጥቅምም ሆነ ጉዳት እንደማይሰጡ የሚያሳይ ግልጽ ማስረጃ ነው።

ይህ አንቀጽ ለሁሉም ሰው ትልቅ ትምህርት ይዟል፦ በችግርና በጭንቀት ጊዜ ልባችን በተፈጥሮ ወደ ፈጣሪያችን ወደ አላህ ይመለሳል። ይህ የሰው ልጅ በውስጡ ያለው የእምነት ብርሃን ማሳያ ነው። ስለዚህ እውነተኛው አምላክ አላህ ብቻ መሆኑን እናውቅ፣ በደስታም በጭንቀትም ሁሉ እሱን ብቻ እንጥራ። ይህች አንቀጽ የአላህን ኃያልነትና የሰውን ልጅ ተፈጥሮአዊ ድክመት በማሳየት ልብን ወደ እውነተኛው አምልኮ የምትመራ ብሩህ መግለጫ ናት። አላህ ሁሉን የሚሰማ፣ ሁሉንም የሚያውቅ፣ በጭንቀት ጊዜ የሚጠራውን የሚመልስ ነው። እንግዲህ ከእሱ ሌላ የምንጠራው ምንም አያዋጣንም።