انعام سۈرىسى — ئايەت 40

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• ئەرَأَيْتُكُمْ: ئېيتىپ بېرىڭلار، خەۋەر بېرىڭلار دېگەن مەنىدە.
• عَذَابُ اللَّهِ: ئاللاھنىڭ ئازابى، يەنى دۇنيادا كېلىدىغان بەلا-مۇسىبەت.
• السَّاعَةُ: قىيامەت، يەنى ئۆلگەندىن كېيىن تىرىلىدىغان كۈن.
• تَدْعُونَ: چاقىرىسىلەر، يالبارىسىلەر، ياردەم تىلەيسىلەر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى پەيغەمبەر، بۇ مۇشرىكلارغا ئېيتقىن: ماڭا خەۋەر قىلىڭلار، ئەگەر ئاللاھنىڭ ئازابى دۇنيادا كەلسە ياكى قىيامەت كۈنى كەلسە، شۇ ۋاقىتتا سىلەر بېشىڭلارغا كەلگەن بۇ بەلا-مۇسىبەتنى كۆتۈرۈش ئۈچۈن ئاللاھتىن باشقىسىغا يالبارامسىلەر؟ ئەگەر سىلەر ئۆزۈڭلارنىڭ دەۋاسىدا راستچىل بولساڭلار، يەنى بۇتلىرىڭلار پايدا يەتكۈزىدۇ ياكى زىياننى دەپئى قىلىدۇ دېگەن گېپىڭلاردا راست بولساڭلار، ئۇنداقتا شۇ ۋاقىتتا ئۇلارنى چاقىرىپ باققايسىلەر؟ ئەمەلىيەتتە سىلەر شۇ ۋاقىتتا پەقەت ئاللاھقىلا يالبارىسىلەر، چۈنكى سىلەرنىڭ ئاجىزلىقىڭلار ۋە بۇتلىرىڭلارنىڭ پايدىسىزلىقى ئاشكارا بولىدۇ.

1. بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

• ئىنسان بېشىغا كۈن چۈشكەندە، ھەقىقىي ياردەمچى پەقەت ئاللاھ تائالا ئىكەنلىكىنى چۈشىنىش كېرەك.
• ئاللاھتىن باشقا نەرسىلەرگە يالباراش ئەقىلسىزلىق ۋە پايدىسىزلىق ئىكەنلىكىنى بىلىش لازىم.
• قىيامەت كۈنىنىڭ ھەق ئىكەنلىكىگە ئىمان كەلتۈرۈش ۋە ئۇنىڭغا تەييارلىق قىلىش مۇھىم.
• ئىسلام دىنى ئىنساننى ھەقىقىي قۇتقۇزغۇچىغا، يەنى ئاللاھقا يۆلەيدۇ، بۇ ئىنسان ئۈچۈن ئەڭ چوڭ رەھمەتتۇر.
• قۇرئان كەرىم ئىنساننى ئويغا كەلتۈرۈپ، ھەقىقەتنى كۆرۈشكە ياردەم بېرىدۇ، بۇ ئۇنىڭ ئىنسانپەرۋەرلىك ۋە ھىدايەت خۇسۇسىيىتىنى كۆرسىتىدۇ.