ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 48

የቃላት ማብራሪያ፦

• مُبَشِّرِينَ (ሙበሺሪን)፦ የምስራች ሰጪዎች ማለት ነው፤ ማለትም ለእምነትና ለታዛዥነት ባለቤቶች ዘላቂ የሆነውን የገነት ደስታ የሚያበስሩ ማለት ነው።
• مُنذِرِينَ (ሙንዚሪን)፦ አስጠንታቂዎች ማለት ነው፤ ማለትም የክህደትና የኃጢአት ባለቤቶችን በከባድ ቅጣት የሚያስጠነቅቁ ማለት ነው።
• وَأَصْلَحَ (ወአስለሐ)፦ እና መልካም ሥራን ሠራ ማለት ነው፤ ማለትም እምነቱን በመልካም ተግባር ያስተካከለ ማለት ነው።
• فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ (ፈላ ኸውፉን ዐለይሂም)፦ በእነሱ ላይ ፍርሃት የለም ማለት ነው።
• وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (ወላ ሁም የሕዘኑን)፦ እነሱም አያዝኑም ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሱብሐነሁ ወተዐላ መልእክተኞቹን የሚልከው ሁለት ዓላማዎችን ይዘው ነው፦ አንደኛው የምስራች መስጠት ነው፤ ሁለተኛው ማስጠንቀቅ ነው። ማለትም ለእምነትና ለመልካም ተግባር ባለቤቶች ዘላቂ የሆነውን የገነት ደስታ የሚያበስሩ፣ የክህደትና የኃጢአት ባለቤቶችን ደግሞ በከባድ ቅጣት የሚያስጠነቅቁ ሆነው እንጂ በሌላ ነገር አይላኩም። ይህ የአላህ ጥበብ ነው፤ ሰዎች ምርጫቸውን በነጻ ፈቃዳቸው እንዲያደርጉ ለማስቻል ነው።

ከዚያም አላህ የዚህን መልእክት ውጤት ገልጿል፦ መልእክተኞቹን አምኖ የተቀበለ እና ሥራውን ያስተካከለ፣ ማለትም እምነቱን በመልካም ተግባር ያጌጠ ሰው በእርሱ ላይ ፍርሃት የለም፤ በመጨረሻው ዓለም ስለሚገጥመው ነገር አይፈራም፤ በዚህ ዓለምም ካለፈው የዓለማዊ ድርሻ አያዝንም። ምክንያቱም እርሱ ያገኘው ዘላቂ የሆነውን የአላህን ውዴታና የገነትን ደስታ ነውና።

እንግዲህ ይህች አንቀጽ ሁለት ትምህርቶችን ትሰጠናለች፦ አንደኛው የአላህ መልእክተኞች የምስራችና የማስጠንቀቂያ ተላላፊዎች መሆናቸውን ማወቅ ነው፤ ሁለተኛው ደግሞ እምነትን ከመልካም ሥራ ጋር ማጣመር ነው። እምነት ብቻውን በቂ አይደለም፤ መልካም ሥራም ያስፈልጋል። ማንም ሰው እምነቱን አጽንቶ ሥራውን ያስተካከለ ከሆነ በእርሱ ላይ የሚያስፈራ ነገር የለም፤ የሚያሳዝንም ነገር የለም። ይህ የአላህ ታላቅ ተስፋ ነው፤ ሁላችንም ይህን ተስፋ ለማግኘት እንጣጣር፤ እምነታችንን በመልካም ሥራ እናጌጥ፤ የአላህን መልእክተኞች ትምህርት በመከተል የገነትን ደስታ እንሻ። አላህ ሁላችንንም ከእምነትና ከመልካም ሥራ ባለቤቶች ይሁን።