سورت انعام — آیت 56

د کلمو معناګانې:

• نُهِيتُ: زه منع شوی یم.
• تَدْعُونَ: تاسو یې بولئ (عبادت کوئ).
• أَهْوَاءَكُمْ: ستاسو خواهشات او نفساني غوښتنې.
• ضَلَلْتُ: زه له لارې وتلم (ګمراه شوم).
• الْمُهْتَدِينَ: هدایت موندونکي.

د آیت تفسیر:

ته (ای رسوله) دې مشرکانو ته ووایه: بېشکه زه د الله له خوا منع شوی یم چې هغه معبودان عبادت کړم چې تاسو يې له الله پرته بولئ — لکه بتان، او نور مخلوقات — ځکه چې دا عبادت يواځې د الله لپاره خالص دی. او (همدارنګه) ووایه: زه ستاسو د خواهشاتو پیروي نه کوم چې تاسو ما ته وړاندې کوئ، لکه د بتانو عبادت او د فقیرانو شړل. که زه ستاسو د خواهشاتو پیروي وکړم، نو بېشکه زه له حق لارې ګمراه شوی یم او د هدایت له برخه به نه یم. دا خبره د هر هغه چا په اړه ده چې له الله له ثبوت پرته د نفس له خواهش سره ملګری شي — هغه به حتماً ګمراه شي.

فايدې:

• دا آیت د توحید په ساتلو کې د رسول الله ﷺ ثابت قدمي ښیي، چې د مشرکانو د ټولو غوښتنو سره سره يې د حق خبره پرې نه کړه.
• په دې کې د مسلمان لپاره لوی درس دی چې د حق پر لاره باید له هر چا سره مقابله وکړي، که څه هم د خپلو خپلوانو يا مشرانو وي.
• دا چې د نفس خواهشات تعقیبول د ګمراهۍ سبب ګرځي، نو مسلمان باید تل له قران او سنت سره خپل عمل سم کړي، نه د خپل عقل او خواهش سره.
• په دې آیت کې د دین په چارو کې د ثابت قدمۍ او د باطل په وړاندې د نه تسلیمېدو جرئت ښوول شوی دی، چې دا د مؤمن صفت دی.