سورت انعام — آیت 57

د کلمو معناګانې:

• بَيِّنَةٍ: روښانه دلیل، څرګند ثبوت او بصیرت.
• تَسْتَعْجِلُونَ: هغه عذاب یا نښې چې تاسې يې په بیړه غواړئ.
• يَقُصُّ الْحَقَّ: حق بیانوي او وايي يې.
• الْفَاصِلِينَ: فیصله کوونکي، قضاوت کوونکي.

تفسیر:

ای محمده! ته دې مشرکانو ته ووایه: زه د خپل رب له لوري په روښانه دلیل او څرګند ثبوت ولاړ یم، نه په هوښیارۍ او خپل خیال باندې. زه هغه لار تعقیبولم چې الله ماته د خپل وحې له لارې ښودلې ده، یعنې د الله یوازیتوب او د هغه عبادت. خو تاسو دې حق او روښانه ثبوت ته درواغ وایئ او ردوئ يې. هغه عذاب چې تاسو يې په بیړه غواړئ او د هغو نښو غوښتنه کوئ چې د خپلې غوښتنې له مخې يې غواړئ، هغه زما په واک کې نه دي. دا کارونه يوازې د الله په واک کې دي. فیصله او حکم يوازې د الله دی، نه زما او نه د بل چا. هغه حق بیانوي او حق حکم کوي. هغه د ټولو فیصله کوونکو څخه غوره او بهترين فیصله کوونکی دی، ځکه چې هغه په خپل حکم کې هيڅ ظلم نه کوي او حق له باطله جلا کوي.

فايدې:

1. مؤمن بايد په خپل دين او عقيده کې روښانه دليل او بصيرت ولري، نه دا چې په ناپوهۍ او تقليد باندې عمل وکړي.
2. د عذاب او سزا راتګ د الله په واک کې دی، او مؤمن بايد په دې باور ولري چې الله به د خپل وخت په حکمت سره هر څه وکړي.
3. الله تعالی غوره فيصله کوونکی دی، نو مؤمن بايد په هر چاره کې خپل کارونه الله ته وسپاري او د هغه پر حکم راضي وي.
4. د حق بيانول او د باطل په وړاندې ولاړ کېدل د پېغمبرانو لاره ده، او مؤمن بايد په دې لاره کې ثابت قدم وي، که څه هم مخالفان يې مسخره کوي يا يې ردوي.