Sura Al-An'am — Aya 81

Maana ya Maneno:

• Sultana: Hapa inamaanisha hoja, ushahidi, au uthibitisho wa kimantiki na wa kisheria.
• Al-Fariqayn: Makundi mawili; yaani waumini (wenye kumuabudu Mwenyezi Mungu pekee) na washirikina (wenye kumshirikisha Mwenyezi Mungu).

Tafsiri ya Aya:

Aya hii ni sehemu ya mjadala wa Nabii Ibrahim (A.S.) na kaumu yake ya washirikina. Anawauliza kwa namna ya kukaripia na kushangaa: "Vipi mimi niwe na khofu kwa hawa masanamu mliyoyafanya kuwa washirika wa Mwenyezi Mungu, ambayo hayana uwezo wowote wa kuniadhuru wala kunifaidi, hali nyinyi hamna khofu kwa kumshirikisha Mwenyezi Mungu, Mola wenu aliyewaumba na kuwapa riziki, na kwa kumwekea washirika ambao hakukuletea hoja wala uthibitisho wowote juu ya hilo? Basi lipi kati ya makundi haya mawili — kundi la waumini wanaoabudu Mwenyezi Mungu pekee, au kundi la washirikina wanaoabudu vitu visivyofaa — linalostahiki zaidi amani, usalama, na kuokolewa na adhabu ya Mwenyezi Mungu? Ikiwa nyinyi mnajua ukweli wa maneno yangu, basi niambieni: ni lipi kati ya makundi haya mawili lililo salama zaidi?"

Aya inasisitiza kwamba waumini ndio wenye haki ya amani na usalama, kwa sababu wao wamemuabudu Mwenyezi Mungu pekee kwa uthibitisho na hoja zilizo wazi, huku washirikina wakimuabudu Mwenyezi Mungu pamoja na vitu ambavyo havina hoja yoyote ya kisheria wala ya kimantiki.

Faida Zinazotokana na Aya:

1. Amani na usalama wa kweli hupatikana kwa kumuabudu Mwenyezi Mungu pekee: Mwenyezi Mungu anatuambia kwamba wale wanaomtegemea Mwenyezi Mungu pekee ndio wenye amani ya moyo na usalama wa kweli, kwani wao wameweka matumaini yao kwa Mwenyezi Mungu ambaye ni Mwenye uwezo wa kufanya kila kitu.
2. Kumuabudu Mwenyezi Mungu kwa hoja na uthibitisho: Aya inatufundisha kwamba ibada zetu lazima ziwe kwenye misingi ya hoja na uthibitisho wa kisheria, si kufuata mila za mababu au desturi zisizo na msingi. Mwenyezi Mungu hatakubali ibada yoyote isiyokuwa na uthibitisho kutoka kwake.
3. Ujasiri wa waumini: Nabii Ibrahim (A.S.) anatuonyesha jinsi mwumini anavyokuwa na ujasiri na utulivu wa moyo, hata anapokabiliana na washirikina, kwa sababu anajua kwamba Mwenyezi Mungu yuko pamoja naye.
4. Kujitenga na ushirikina: Aya inatuonya dhidi ya ushirikina kwa namna yoyote ile, na inatuonyesha kwamba ushirikina ndio chanzo cha khofu na wasiwasi, kwani mshirikina huwa na wasiwasi kwa sababu amewaweka washirika wasio na uwezo wowote.
5. Haki ya kuhoji na kujadili kwa hekima: Aya inatuonyesha jinsi Nabii Ibrahim (A.S.) alivyokuwa akijadiliana na kaumu yake kwa hoja na mantiki, si kwa jeuri au ubaya, na hii ni mfano mzuri kwa waumini katika kujadiliana na wengine.
6. Kuepuka kujisifu: Aya inaonyesha adabu ya Nabii Ibrahim (A.S.) aliposema "fayyu al-fariqayni" (basi lipi kati ya makundi mawili) bila kujitaja yeye mwenyewe, ili asijisifu, na hii inatufundisha adabu ya unyenyekevu katika mjadala.