Σούρα Αλ-Τζουμούα — Στίχος 3

Οτιδήποτε βρίσκεται στους ουρανούς και στη γη δοξάζει τον Αλλάχ, τον Αλ-Μάλεκ (τον Βασιλέα των πάντων), τον Αλ-Κουντούς (τον Ιερότατο, τον Ανώτερο από οτιδήποτε δεν Του ταιριάζει), τον Αλ-‘Αζείζ (Παντοδύναμο, Ανίκητο), τον Αλ-Χακείμ (Πάνσοφο).

Αυτός είναι που έστειλε ανάμεσα στους αγράμματους (Άραβες που ούτε ήξεραν γραφή ούτε είχαν ένα Βιβλίο από τον Αλλάχ) έναν Αγγελιαφόρο (τον Μωχάμμαντ) από τους ίδιους (και για όλους τους ανθρώπους). Τους απαγγέλλει τα Εδάφιά Του (το Κορ'άν), τους εξαγνίζει (από την απιστία), και τους διδάσκει το Βιβλίο (το Κορά'ν) και τη σοφία (την Σούννα -παράδοση- του Προφήτη Μωχάμμαντ). Και στ’ αλήθεια, αυτοί πριν (από την αποστολή του) βρίσκονταν σε ξεκάθαρη πλάνη·

Αυτή (δηλ. η αποστολή του Μωχάμμαντ) είναι η εύνοια του Αλλάχ, την οποία παραχωρεί σ' όποιον Αυτός θέλει (από τους δούλους Του). Και ο Αλλάχ είναι ο Κάτοχος της μεγάλης γενναιοδωρίας.

Το παράδειγμα αυτών που φορτώθηκαν την (υποχρέωση της) Τορά (δηλ. να υπακούν τις εντολές της), αλλά έπειτα δεν την κουβάλησαν (δηλ. δεν εφάρμοζαν τους νόμους της), είναι σαν εκείνο ενός γάιδαρου που κουβαλά βιβλία (και δεν ξέρει τι περιέχουν). Πόσο άθλιο είναι το παράδειγμα του λαού που διαψεύδει τα Εδάφια του Αλλάχ. Και ο Αλλάχ δεν καθοδηγεί τον άδικο λαό.