Surja El-Xhumu'a — Ajet 3

Kuptimet e fjalëve:

• لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ: ende nuk u janë bashkuar atyre (sahabëve), por do t'u bashkohen më vonë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar, me mëshirën dhe urtësinë e Tij, e dërgoi Pejgamberin Muhamedin (salallahu alejhi ve sel-lem) te arabët analfabetë që nuk dinin të lexonin e të shkruanin dhe që nuk kishin libër të shenjtë para tij. Por dërgesa e tij nuk ishte e kufizuar vetëm për ata që jetuan në kohën e tij, sepse Ai e dërgoi atë edhe për njerëz të tjerë që nuk kanë ardhur ende – ata do të vijnë pas sahabëve, nga arabët dhe nga jo-arabët, deri në Ditën e Kijametit. Këta janë të gjithë ata që e pranuan Islamin pas gjeneratës së parë të muslimanëve, e që do t'i bashkohen atyre në besim dhe në shpërblim, edhe pse nuk jetuan në të njëjtën kohë. Allahu është i Plotfuqishmi që nuk ka kush që mund ta mposhtë, dhe i Urti në krijimin, ligjet dhe caktimin e Tij – Ai e di se kush është i denjë për ta bartur këtë mesazh dhe kur është koha më e përshtatshme për këtë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet tregon universalitetin e mesazhit islam – ai nuk është vetëm për një popull apo një kohë, por për të gjithë njerëzit deri në fund të botës, gjë që e bën Islamin fe të gjallë dhe të përhershme.
2. Në këtë ajet ka lajm të mirë për çdo musliman që vjen pas gjeneratës së parë – ai përfshihet në këtë nder dhe shpërblim, edhe pse nuk e ka parë Pejgamberin (salallahu alejhi ve sel-lem).
3. Ajeti na mëson se Allahu është i Urtë në veprimet e Tij – Ai e dërgon të dërguarin në kohën më të përshtatshme dhe ia jep këtë nder kujt të dojë, sipas urtësisë së Tij të përsosur.
4. Ky ajet na nxit që të jemi krenarë për përkatësinë tonë ndaj këtij umeti dhe të përpiqemi që të jemi prej atyre që e përfaqësojnë denjësisht këtë fe, sepse jemi pjesë e atyre "të tjerëve" që përmenden në këtë ajet.