سورت ملک — آیت 27

د مهمو کلمو معناګانې:

• زُلْفَةً: نژدې، څېرمه.
• سِيئَتْ: بد شوه، توره او خپه شوه.
• تَدَّعُونَ: غوښتنه کول، تعجيل غوښتل، ويل به مو چې دا عذاب راولئ.

د آيت تفسير:

کله چې کافرانو د قيامت په ورځ عذاب له ځان سره نژدې او مخامخ وليد، د دوی مخونه تور او خپه شول، او د دوی پر مخونو د غم او اندېښنې نښې ښکاره شوې. بيا دوی ته په سپکاوي او ملامتۍ سره وويل شي: دا هغه عذاب دی چې تاسو به په دنيا کې په مسخره يې غوښت او ويل به مو: "که ته رښتينی يې نو دا عذاب راولره." اوس چې تاسو يې وينئ، ستاسو حال خراب شو او هيڅ ګټه به مو نه کوي.

فايدې:

دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی له عذابه بايد ووېرېږو او د قيامت په ورځ يې له راتګه ډاډه واوسو. کافرانو چې په دنيا کې د عذاب غوښتنه کوله، په قيامت کې به يې ډېره پښېماني او خپګان وي. نو موږ بايد په الله باندې ايمان راوړو او له نيکيو کارونو سره د هغه د رحمت هيله وکړو، څو د داسې سختې ورځې له رسوايۍ او خپګانه وژغورل شو.