سورت قلم — آیت 12

د کلمو معناګانې:

• مَنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ: د خیر او نیکۍ ډېر منع کوونکی، بخیل او تنګ لاس.
• مُعْتَدٍ: له حد نه تېرېدونکی، په خلکو باندې ظلم او تېری کوونکی.
• أَثِيمٍ: ډېر ګناهګار، هغه څوک چې په پرلهپسې توګه ګناهونه کوي.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د هغه کس د صفاتو بیان کوي چې مسلمانان یې باید اطاعت ونه کړي. دا هغه څوک دی چې:

• له خیر او نیکۍ نه خلک منع کوي، یعنې نه پخپله نیکي کوي او نه نورو ته اجازه ورکوي چې نیکي وکړي. هغه په خپل مال کې بخیل دی او د الله په لاره کې له لګولو ډډه کوي.
• له حد نه تېرېدونکی دی، په خلکو باندې ظلم کوي، د هغوی په مالونو، عزتونو او ژوندونو باندې تېری کوي.
• ډېر ګناهګار دی، چې په پرلهپسې توګه ګناهونه کوي او له الله تعالی نه نه وېریږي.

دا آیت که څه هم د قریشو د یو مشر (ولید بن مغیره) په اړه نازل شوی، خو حکم یې عام دی — مسلمان باید د داسې کسانو خبره ونه مني او له هغوی نه ځان لرې وساتي.

فايدې:

• مسلمان باید د خیر او نیکۍ لارې ته خلک رابولي، نه دا چې له هغې یې منع کړي.
• بخیل او تنګ لاس سړی د الله له رحمت نه لرې وي؛ سخاوت او فیاضت د مؤمن له صفاتو څخه دي.
• له حد نه تېرېدل او په خلکو ظلم کول د ایمان له کمزورتیا نه کېږي؛ مؤمن باید عادل او منصف وي.
• ګناه ته دوام ورکول انسان له الله نه لرې کوي او د هلاکت لامل ګرځي؛ نو باید توبه او استغفار ته پام وکړو.
• دا آیت موږ ته درس راکوي چې د بدو خلکو خبره مه منو، که څه هم دوی مال او اولاد ولري؛ حق باید د الله له حکم نه واخیستل شي.