Аль-Калам сүресі — Аят 12

1. Сөздердің мағынасы:

• مَنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ (мәннә'ин лил-хайр): жақсылыққа, яғни мал-мүліктен қайырымдылық жасауға және басқа да игі істерге қатты тыйым салушы, сараң.
• مُعْتَدٍ (му'тадин): шектен шығушы, адамдардың малына, ар-намысына және өзіне қарсы озбырлық жасаушы.
• أَثِيمٍ (әсим): күнәһар, күнә мен қылмысты көп жасаушы.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Алла Тағала Пайғамбарына (оған Алланың игілігі мен сәлемі болсын) бұрынғы аяттарда сипатталған жаман қасиеттері бар адамдарға бойұсынбауды бұйырады. Солардың қатарында мынадай сипаттар аталады: ол — жақсылыққа тыйым салушы, яғни қолындағы байлығын Алла жолында жұмсамайтын, өзгелерге де жақсылық жасауға кедергі болатын сараң адам. Ол — шектен шығушы, адамдардың мал-мүлкіне, ар-намысына және өзіне қарсы озбырлық жасаудан тайынбайтын қатыгез. Ол — күнәһар, яғни күнә мен қылмысты көп жасап, Алланың шектеулерін үнемі бұзатын адам. Мұндай адамдарға еліктеу мұсылманға жарамайды, өйткені бұл сипаттар иман мен адамгершілікке мүлдем қайшы келеді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Ислам діні сараңдықты, озбырлықты және күнәһарлықты қатаң тыйым салады, ал жақсылық жасауды, әділдікті және тақуалықты насихаттайды.
• Мұсылман өзін осы жаман қасиеттерден аулақ ұстап, қолындағы байлығын Алла жолында жұмсауға, адамдарға жақсылық жасауға тырысуы керек.
• Құран Кәрім — адамды тура жолға бастайтын, жақсылыққа шақырып, жамандықтан қайтаратын кемел кітап. Оны оқып, бойға сіңірген адам дүние мен ақыретте бақытқа жетеді.
• Бұл аят мұсылманды жаман ортадан, жаман қасиеттерден сақтандырып, жақсылыққа ұмтылуға шақырады. Ислам — адамды асыл қасиеттерге бастайтын, қоғамды әділдік пен мейірімге негіздейтін дін.