Sura Al-Qalam — Aya 12

Maana ya maneno:

• Mannā‘in lil-khayr: Mtu anayezuia sana kheri (wema), yaani mkarimu wa kufanya mambo mema wala haitoi mali yake katika njia ya haki.
• Mu‘tadin: Mtu anayevuka mipaka ya Mwenyezi Mungu, akidhulumu watu katika mali zao, heshima zao, na nafsi zao.
• Athīm: Mtu mwenye dhambi nyingi na maasi mengi.

Tafsiri ya Aya:

Aya hii inaendelea kuelezea sifa za mtu ambaye Mwenyezi Mungu anamwamrisha Mtume wake (S.A.W) asimtii wala asimfuate. Mtu huyu ni mwenye kuzuia kheri kwa ukali, yaani ni bahili na mchoyo wa mali yake, haitoi katika njia ya wema wala hawatii amri za Mwenyezi Mungu. Pia ni mtu anayevuka mipaka ya Mwenyezi Mungu kwa kuwadhulumu watu, kuvamia haki zao, na kufanya maovu. Aidha, ni mtu mwenye dhambi nyingi na maasi makubwa, hajali kufanya makosa na anaendelea kuyafanya bila ya kuogopa Mwenyezi Mungu. Aya hii ingawa ilishuka kuhusu baadhi ya washirikina kama Walid ibn al-Mughirah, lakini ina onyo kwa kila Muumini asifanane na watu wenye sifa hizi mbaya, wala asiwafuate wala kuwatii.

Faida zinazotokana na Aya:

1. Kujiepusha na kufuata watu wenye sifa mbaya ni miongoni mwa misingi ya imani, kwani Mwenyezi Mungu amemuamrisha Mtume wake (S.A.W) asiwatii watu hao, na hii ni mafunzo kwa kila Muumini.
2. Ukarimu na kutoa kheri ni sifa ya Waumini, huku ubahili na kuzuia wema ni sifa ya washirikina na waovu.
3. Kudhulumu watu na kuvuka mipaka ya Mwenyezi Mungu ni dhambi kubwa inayomfanya mtu aepukane na rehema ya Mwenyezi Mungu.
4. Kuwa makini na dhambi ndogo ndogo, kwani kuzidisha dhambi kunamfanya mtu awe mwenye dhambi nyingi (athīm) na kumletea adhabu ya Mwenyezi Mungu.
5. Aya inatufundisha kuwa mali na watoto si vigezo vya kumfanya mtu awe bora, bali utii kwa Mwenyezi Mungu na kufanya wema ndio vigezo vya kweli.