Аль-Калам сүрөсү — Аят 12

1. Сөздөрдүн мааниси:

• مَنَّاعٍ (маннааъ): тыюучу, бөгөт коюучу, сараңдык кылып бербей коюучу.
• لِلْخَيْرِ (лил-хайр): жакшылыкка, байлыкка, пайдалуу иштерге.
• مُعْتَدٍ (муътадин): чектен чыгуучу, башкаларга зулум кылуучу, адилетсиздик кылуучу.
• أَثِيمٍ (асиим): көп күнөө кылуучу, күнөөгө баткан.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аятта Аллах Таала пайгамбарга (ага Аллахтын тынчтыгы жана саламаттыгы болсун) мындай сапаттарга ээ болгон адамдарга баш ийбөөнү эскертет: ал жакшылыкты — байлыгын, жардамын жана пайдалуу иштерин — аёосуз тыят, эч кимге бербейт, сараңдык кылат. Ал эми башкаларга карата зулумдук кылып, алардын мал-мүлкүнө, абийирине жана жанына кол салат, чектен чыгат. Ошондой эле ал күнөөлөрдү көп кылып, күнөөгө батып, Аллахтын буйруктарын бузат. Мындай адамдардын жоруктары ыймандуу адам үчүн эскертүү — аларга окшобой, жакшылык кылууга, адилет болууга жана күнөөдөн алыс болууга чакырылат.

1. Алынган пайдалар:

• Ислам дини жакшылык кылууну, берешендикти жана боорукердикти үндөйт. Сараңдык жана жакшылыкты тыюу — ыймандуу адамга жат сапаттар.
• Башкаларга зулумдук кылуу, чектен чыгуу жана күнөөгө батуу — Аллахтын жактырбаган иштери. Бул аят аркылуу ар бир адам өзүнүн жоруктарын оңдоп, адилет жана ырайымдуу болууга умтулат.
• Курандын буйруктары адамды жакшылыкка, тазалыкка жана коомдук тынчтыкка жеткирет. Бул аят ыймандуу адамды мындай жаман сапаттардан алыс болууга чакырып, жакшылык кылууга шыктандырат.