Surja El-Kalem — Ajet 12

Kuptimet e fjalëve:

• Mennâ’in lil-hajr: Shumë dorështrënguar për të bërë mirë, pengues i së mirës.
• Mu’tedin: Ai që i kalon kufijtë në padrejtësi ndaj njerëzve, në pasurinë, nderin dhe jetën e tyre.
• Ethîm: Shumë mëkatar, që i kryen mëkatet me bollëk.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e urdhëron Profetin e Tij (paqja qoftë mbi të) që të mos i bindet asnjë njeriu që është pengues i së mirës, domethënë është koprrac me pasurinë e tij dhe nuk e shpenzon atë në rrugë të mira, as nuk ndihmon të tjerët për vepra të mira. Ai është njeri që i kalon kufijtë në padrejtësi ndaj njerëzve, duke i sulmuar ata në pasurinë, nderin dhe jetën e tyre, dhe është shumë mëkatar, i zhytur në gjynahe e paudhësi. Ky përshkrim përmendet në kontekstin e atyre që i kundërshtonin të Dërguarin (paqja qoftë mbi të), siç ishte Velid ibn Mugire, i cili kishte pasuri dhe djem, por kjo e bëri atë arrogant e largues nga e vërteta. Megjithatë, ky paralajmërim vlen për çdo musliman që të mos ndjekë njerëz me këto cilësi të liga.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Të qenit pengues i së mirës dhe koprrac është cilësi e neveritshme që e largon njeriun nga rruga e Allahut dhe e bën atë të urryer në shoqëri.
2. Islami e urdhëron besimtarin që të jetë bujar dhe ndihmës për të mirën, sepse kjo është shenjë e besimit të sinqertë.
3. Njeriu që ka pasuri e pozitë nuk duhet të mashtrohet nga këto gjëra, sepse ato nuk e shpëtojnë nga dënimi i Allahut nëse ai i përdor ato për të bërë padrejtësi dhe mëkate.
4. Ky ajet na mëson se duhet të zgjedhim shoqërinë e mirë dhe të mos dëgjojmë këshillat e atyre që janë të njohur për pengim të së mirës dhe mëkate, sepse kjo na çon në humbje.