سورت قلم — آیت 11

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• هَمَّازٍ: هغه څوک چې په خلکو نېکې کوي، عیبونه لټوي او غیبت کوي.
• مَشَّاءٍ بِنَمِیمٍ: هغه څوک چې د خلکو ترمنځ ګرځي او د دوی خبرې یو بل ته رسولو سره نفاق او بېلتون رامنځته کوي.

د آیت تفسیر:

دا آیت د هغه کس د صفتونو بیان دی چې الله تعالی یې د اطاعت څخه منع کړی دی. "هَمَّازٍ" هغه څوک دی چې د خلکو عیبونه لټوي، پر خلکو نیوکې کوي او غیبت یې کوي، او "مَشَّاءٍ بِنَمِیمٍ" هغه څوک دی چې د خلکو ترمنځ ګرځي او د دوی خبرې یو بل ته رسولو سره د دوی ترمنځ دښمني او بېلتون رامنځته کوي. دا ډول کس د ټولنې د امن او یووالي د ویجاړولو سبب ګرځي، ځکه چې د خلکو ترمنځ د باور او مینې پر ځای شک او کرکه خپروي. دا آیت که څه هم د یو ځانګړي کس (لکه ولید بن مغیره) په اړه نازل شوی، خو حکم یې عام دی او مسلمانان پکې شامل دي چې د دې ډول بدو خویونو څخه ځان وساتي.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• غیبت او نمیمه (چغلي) له لویو ګناهونو څخه دي چې د ټولنې د یووالي او اخوت د ویجاړولو سبب کیږي.
• مسلمان باید د خلکو ترمنځ د سولې او مینې د خپرولو هڅه وکړي، نه د بېلتون او نفاق.
• الله تعالی د خپلو بندګانو د هدایت لپاره د دوی د بدو خویونو څخه خبر ورکړی دی، ترڅو دوی له دې څخه ځان وساتي او د نیکمرغۍ لار غوره کړي.
• د دې آیت له مخې، مسلمان باید له هغو کسانو څخه چې دا ډول بد خویونه لري، اطاعت ونه کړي او د دوی له شر څخه ځان وساتي.