Surja El-Kalem — Ajet 15

Kuptimi i fjalëve:

• تُتْلَى: lexohet, recitohet.
• آيَاتُنَا: ajetet tona të Kur’anit.
• أَسَاطِيرُ: përralla e trillime (sipas pretendimit të tyre), pra histori të vjetra të paargumentuara.
• الْأَوَّلِينَ: popujve të mëparshëm.

Tefsiri i ajetit:

Kur njeriut jobesimtarë që i përshkruam më sipër (atij që është shumë betues, i poshtër, shpifës, pengues i së mirës, arrogant për shkak të pasurisë dhe djemve) i lexohen ajetet tona të Kur’anit, ai i kundërshton ato me mendjemadhësi dhe thotë: "Këto janë vetëm përralla të popujve të lashtë!" – duke i quajtur gënjeshtra e trillime të të parëve, për të larguar veten nga e vërteta dhe për t’i mohuar ato pa asnjë argument. Ky ajet, edhe pse ka zbritur për disa idhujtarë si Velid ibn Mugire, përmban një paralajmërim të qartë për çdo besimtar që të mos ndjekë rrugën e atyre që i kanë këto cilësi të liga, sepse mohimi i ajeteve të Allahut dhe tallja me to është prej sjelljeve më të dëmshme që e largon njeriun nga udhëzimi.

Përfitimet nga ajeti:

1. Kur’ani është libër i shenjtë dhe i vërtetë nga Allahu, dhe çdo përpjekje për ta quajtur atë "përralla të lashta" është e kotë dhe dëshmon për kryeneçësinë e mohuesve.
2. Njeriu duhet t’i pranojë ajetet e Allahut me zemër të hapur dhe mendje të kthjellët, e jo t’i refuzojë ato nga arroganca apo pasioni.
3. Pasuria dhe fëmijët nuk janë shenjë e nderit te Allahu; ato mund të bëhen shkak për largim nga e vërteta nëse njeriu nuk e përdor mirë atë begati.
4. Besimtari duhet të ruhet nga cilësitë e këqija si gënjeshtra, shpifja, koprracia dhe mendjemadhësia, sepse ato e çojnë drejt mohimit të së vërtetës.
5. Ky ajet na mëson se Kur’ani është mrekulli e përjetshme dhe se çdo kohë ka njerëz që përpiqen ta mohojnë atë, por Allahu e ruan fjalën e Tij nga çdo shtrembërim.