Аль-Калам сүресі — Аят 15

1. Сөздердің мағынасы:

• تُتْلَىٰ — оқылғанда, айтылғанда.
• آيَاتُنَا — Біздің аяттарымыз, яғни Құранның аяттары.
• أَسَاطِيرُ — бұрынғылардың жалған әңгімелері, аңыздары, өтірік хикаялары.
• الْأَوَّلِينَ — бұрынғы адамдар, өткен ұрпақтар.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Алла Тағала Құранды жалғанға шығаратын, тәкаппарлыққа бой алдырған адамның сипатын баяндайды. Ол адам дүние-байлығы мен балаларының көптігіне масаттанып, өзін жоғары санап, шындыққа мойынсұнбайды. Оған Құранның аяттары оқылған кезде, ол оларды ойланып, түсінуге тырыспайды, керісінше менсінбей, «бұл — бұрынғылардың ескірген аңыздары, өтірік әңгімелері» деп айтады. Яғни ол Құранды Алланың сөзі деп мойындамай, оны адамдардың аузынан шыққан жалған хикаяларға теңейді. Бұл — имансыздықтың, тәкаппарлықтың және шындыққа бет бұрмаудың айқын белгісі. Аятта осындай мінез-құлықтан сақ болуға және Құранға құлақ қойып, оны оймен ұғуға шақыру бар.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Құран — Алланың сөзі, оны менсінбей, «ескі аңыз» деп атау үлкен қателік және имансыздықтың белгісі.
• Адамды байлық пен бала-шағаның көптігі шындықтан бет бұрдырып, тәкаппарлыққа итермелеуі мүмкін, сондықтан бұған сақ болу керек.
• Құран аяттарын естігенде, ойланып, түсінуге ұмтылу — имандылықтың және парасаттылықтың белгісі.
• Ислам діні адамды шындыққа ашық болуға, үйренуге және өзін жоғары санамауға шақырады.
• Құранды оқып, одан ғибрат алу — жүректі нұрландырып, иманды күшейтетін ізгі амал.