Sura Al-Kalam — Werset 15

Znaczenie słów:

• Āyātunā – Nasze znaki, czyli wersety Koranu.
• Asātīr – mity, baśnie, legendy, wymyślone opowieści i kłamstwa.

Tafsir (wyjaśnienie):

Kiedy temu człowiekowi, który został opisany w poprzednich wersetach – a więc temu, który jest zatwardziały w kłamstwie, pogardzie dla innych, szerzy plotki i jest skąpy – recytowane są wersety Koranu, on nie słucha ich z pokorą i rozwagą, lecz natychmiast je odrzuca i mówi: „To tylko baśnie i wymysły dawnych ludów”. W ten sposób stara się umniejszyć wartość objawienia i odwrócić od niego innych ludzi. Te słowa są wyrazem jego pychy i zatwardziałości serca, ponieważ zamiast skorzystać z nauki, szuka wymówek i kłamstw, aby nie uznać prawdy. Chociaż werset odnosi się do konkretnych osób, takich jak al-Walid ibn al-Mughira, to jest to przestroga dla każdego człowieka, aby nie naśladował tych, którzy odrzucają prawdę i gardzą Bożym objawieniem.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset uczy nas, że recytowanie Koranu jest wielkim zaszczytem i szansą na zbawienie – kto słucha go z uwagą i pokorą, ten zyskuje światło na swojej drodze.
2. Ukazuje, że odrzucanie prawdy z pychy i arogancji jest cechą ludzi, którzy stracili rozeznanie – a muzułmanin powinien być pokorny wobec słów Allaha.
3. Przypomina, że Koran jest prawdą objawioną przez Stwórcę, a nie ludzkimi opowieściami – dlatego należy go traktować z najwyższą czcią i szacunkiem.
4. Zachęca do refleksji nad wersetami i czerpania z nich nauki, zamiast ich lekceważenia – to droga do duchowego rozwoju i bliskości z Allahem.
5. Ostrzega przed naśladowaniem ludzi, którzy mają złe cechy – takich jak kłamstwo, plotkarstwo czy skąpstwo – ponieważ prowadzą one do oddalenia się od prawdy i Bożego prowadzenia.