Surat Al-Qalam — Ayat 15

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ آيَاتُنَا: Nalika diwacakake marang dheweke ayat-ayaté Allah (Al-Qur'an).
• أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ: Dongeng-dongeng utawa crita-crita gorohé wong-wong jaman biyen (kuna).

2) Tegese ayat iki:

Nalika ayat-ayat suci Al-Qur'an diwacakake marang wong kang duwe sipat-sipat ala mau, dheweke langsung mbantah lan ora gelem ngrungokake kanthi ati kang mbukak. Dheweke malah ngucap: "Iki dudu wahyu saka Allah, nanging mung dongeng-dongeng lan crita gorohé wong-wong jaman kuna biyen." Dheweke nganggep Al-Qur'an iku ora luwih saka crita-crita warisan leluhur kang ora ana dhasaré. Iki minangka wujud pengingkaran lan kesombongan kang gedhe banget marang Allah lan kitab-Nya.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku wahyu saka Allah kang kudu ditampa kanthi ati kang mbukak lan iman kang kuat, ora malah dianggep dongeng utawa crita goroh.
• Wong kang sombong lan mbantah ayat-ayat Allah bakal rugi dhewe, amarga dheweke wis nolak pituduh kang paling bener.
• Kita kudu ngadohi sipat-sipat ala kaya sombong, seneng sumpah goroh, lan ngremehake agama, amarga iku tandha-tandha wong kang ora iman.
• Al-Qur'an iku pituduh kanggo kabeh manungsa, mula sapa kang gelem ngrungokake lan mikir kanthi tenang bakal nemu kabeneran lan katentreman.
• Aja gampang kepengaruh karo omongané wong kang ngremehake agama, nanging tetepa kuwat ing iman lan tresna marang Al-Qur'an.
• Saben ayat Al-Qur'an iku pepeling lan pelajaran kanggo urip, mula kudu diwaca, dimangerteni, lan dilakoni kanthi ikhlas.