Аль-Калам сүрәсе — Аять 20

Сүзләрнең мәгънәләре:

• الصَّرِيم — киселгән, өзелгән нәрсә; караңгы төн кебек кап-кара булган урын. Бу сүз берничә мәгънәгә ия: беренчедән, киселгән бакча (җимешләре бөтенләй юк ителгән), икенчедән, караңгы төн (каралыгы аркасында).

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә аларга (бакча хуҗаларына) алар йоклаган вакытта, төнлә ут җибәрде. Ул ут бакчаны тулысынча яндырды, шуңа күрә иртәнге вакытта бакча кап-кара булып калды — ул киселгән яки караңгы төн кебек иде. Аның җимешләре, яшеллекләре бөтенләй юк ителде, ул уңышсыз, файдасыз, кара күмергә әйләнгән иде. Бу аларның "иртәгә җыярбыз" дигән ышанычларына каршы рәвештә, Аллаһының карары белән булды — алар бакчаны фәкыйрьләрдән сакларга уйлаган иде, ләкин Аллаһы аларның бакчасын бөтенләй юк итте.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгаләнең көче чиксез — Ул теләсә нинди вакытта, кешеләр сизмичә дә, аларның мал-мөлкәтен юк итә ала. Шуңа күрә кеше үз байлыгына ышанып, Аллаһының рәхмәтеннән өмет өзмәскә тиеш.
• Байлык һәм муллык — Аллаһының бүләге, шуңа күрә аның шөкере кылынырга тиеш. Әгәр кеше байлыгында Аллаһының хакын (зәкят, сәдәка) урынына куймаса, ул байлык аңа зарар китерергә мөмкин.
• Мөэмин кеше һәрвакыт Аллаһының ярдәменә һәм рәхмәтенә мохтаҗ икәнен белергә тиеш, һәм үзенең эшләрендә Аллаһының ризалыгын күздә тотарга тиеш.