Sura Al-Kalam — Werset 28

Znaczenie słów:

• أَوْسَطُهُمْ – najrozsądniejszy z nich, najlepszy i najbardziej sprawiedliwy.
• لَوْلَا – dlaczego nie…? (słowo zachęty i nagany).
• تُسَبِّحُونَ – wysławiacie Boga, jesteście Mu posłuszni i oddajecie Mu cześć.

Tafsir (wyjaśnienie):

Gdy mieszkańcy ogrodu zobaczyli, że ich sad został spalony i zniszczony, zaczęli go rozpoznawać i mówić: „To rzeczywiście nasz ogród, ale zostaliśmy pozbawieni jego owoców z powodu naszej decyzji, aby odmówić biednym ich prawa”. Wtedy najrozsądniejszy i najlepszy z nich powiedział do pozostałych: „Czyż nie mówiłem wam wcześniej, gdy planowaliście zebrać owoce nocą, aby nie dzielić się nimi z biednymi: dlaczego nie oddacie czci Bogu i nie poddacie się Jego woli? Dlaczego nie powiedzieliście: ‚Jeśli Bóg zechce’ i nie poprosiliście o Jego błogosławieństwo dla waszego przedsięwzięcia?”. On zaś wcześniej ostrzegał ich, aby nie postępowali wbrew nakazom Boga, ale oni nie posłuchali jego rady. Gdy zrozumieli swój błąd i zdali sobie sprawę, że to, co ich spotkało, było karą za ich złe intencje i skąpstwo, żałowali i przyznali się do winy, mówiąc: „Chwała naszemu Panu, On nie uczynił nam niesprawiedliwości, lecz to my byliśmy niesprawiedliwi wobec samych siebie przez naszą decyzję i złe zamiary”.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset uczy nas, że człowiek rozsądny i mądry powinien napominać swoich bliskich i przyjaciół, gdy widzi, że zmierzają ku temu, co zabronione, nawet jeśli jego słowa nie są początkowo słuchane.
2. Pokazuje, że wysławianie Boga (tasbih) i poddanie się Jego woli we wszystkich sprawach – zarówno małych, jak i dużych – jest kluczem do błogosławieństwa i ochrony przed zgubą. Kto pokłada ufność w Bogu i oddaje Mu cześć, ten zyskuje Jego opiekę.
3. Uczy nas pokory i przyznawania się do błędów. Gdy człowiek uznaje swoją winę i żałuje, Bóg otwiera przed nim drzwi nadziei i przebaczenia, a to jest brama do szczęścia w życiu doczesnym i wiecznym.
4. Przypomina, że skąpstwo i odmawianie praw ubogim jest przyczyną utraty błogosławieństw, natomiast hojność i dzielenie się z innymi jest przyczyną ich trwania i pomnażania.