ซูเราะฮฺ อัล-กะลาม — อายะฮฺ 30

คำอธิบายคำศัพท์:

• يَتَلَاوَمُونَ หมายถึง ต่างฝ่ายต่างตำหนิและกล่าวโทษซึ่งกันและกัน

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

หลังจากที่ชาวสวนเหล่านั้นตระหนักได้ว่าความหายนะที่เกิดขึ้นกับสวนของพวกเขานั้นเป็นเพราะการตัดสินใจที่ผิดพลาดของพวกเขาเอง พวกเขาจึงหันหน้าเข้าหากัน ต่างคนต่างตำหนิซึ่งกันและกัน บ้างก็ตำหนิผู้ที่เสนอความคิดให้ตัดผลไม้ตอนเช้าตรู่โดยไม่กล่าวว่า "อินชาอัลลอฮ์" บ้างก็ตำหนิผู้ที่เห็นด้วยกับความคิดนั้นโดยไม่ทักท้วง และบ้างก็ตำหนิผู้ที่ยืนกรานไม่ยอมให้ทานแก่คนยากจน โดยแต่ละคนต่างโยนความผิดให้อีกฝ่ายหนึ่ง

การตำหนิกันครั้งนี้สะท้อนให้เห็นถึงสภาพของกลุ่มคนที่ร่วมกันทำผิด แล้วเมื่อผลร้ายเกิดขึ้น พวกเขาก็เริ่มกล่าวโทษกันเอง แม้จะสายเกินไปแล้วก็ตาม เพราะบทลงโทษได้เกิดขึ้นแล้ว และสวนอันอุดมสมบูรณ์ของพวกเขาก็กลายเป็นเถ้าถ่านสีดำสนิท

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การที่มนุษย์ตำหนิซึ่งกันและกันเมื่อประสบกับความสูญเสีย เป็นธรรมชาติของมนุษย์ แต่ที่สำคัญกว่าคือการหันกลับมาทบทวนตนเองและสำนึกผิดต่ออัลลอฮ์
2. การตัดสินใจใด ๆ ก็ตาม แม้แต่เรื่องเล็กน้อย ควรผูกกับพระประสงค์ของอัลลอฮ์ด้วยการกล่าวว่า "อินชาอัลลอฮ์" เพื่อแสดงถึงการมอบหมายและพึ่งพาพระองค์
3. การตระหนี่และหวงแหนทรัพย์สินที่มีไว้เพื่อแบ่งปันแก่ผู้ขัดสน เป็นสาเหตุที่ทำให้ความจำเริญจากอัลลอฮ์ถูกริบถอนไป และอาจนำมาซึ่งความหายนะในที่สุด
4. การร่วมมือกันในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง แม้จะดูเหมือนเป็นเอกฉันท์ แต่เมื่อถึงคราววิบัติ การตำหนิกันเองก็ไม่อาจช่วยให้พ้นจากผลกรรมได้ ดังนั้น มุสลิมจึงควรยึดมั่นในความถูกต้องแม้ต้องขัดแย้งกับเสียงส่วนใหญ่ก็ตาม