Surat Al-Qalam — Ayat 30

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• فَأَقْبَلَ : banjur padha madhep / ngadhepi
• يَتَلَاوَمُونَ : padha cela-celanan / siji nyalahake sijine

1. Tafsir ayat:

Sawise wong-wong mau padha nyawang kebone sing wis dadi awu lan rusak, banjur padha ngadhepi siji marang sijine, siji nyalahake sijine. Padha ngrasa getun lan nggresula marang awake dhewe-dhewe, amarga wis duwe niyat ala arep nyegah wong miskin supaya ora oleh bagian saka panenane. Sing siji nyalahake sing liya, "Ya gene kowe ora ngelingake aku?" Sing liya mangsuli, "Lha kowe dhewe sing luwih pinter kok ora ngelingake?" Padha cela-celanan bab ora ana sing ngucap "Insya Allah" lan bab niyat ala sing wis ana ing atine.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen tumindak ala lan niyat kang ora apik iku mesthi bakal nuwuhake getun ing tembe mburine.
• Nalika kena cubriya utawa kacilakan, wong mukmin kudu langsung mbalik marang Allah lan nyalahake awake dhewe, ora malah nyalahake wong liya wae.
• Cela-celanan lan saling nyalahake iku tandha yen ati wis ora tentrem, mula luwih becik padha ngakoni luput lan padha ngucap istighfar.
• Aja nate nggampangake bab hak-hake wong miskin lan wong kang butuh, amarga kuwi bisa dadi sabab tumibane azab.
• Ngucap "Insya Allah" nalika janji utawa arep nindakake samubarang iku tandha tawakkal lan ngakoni yen kabeh kedadeyan iku saka kersane Allah.
• Yen wis kepencut ing tumindak ala, enggal-enggal padha tobat lan nyuwun pangapura marang Allah, amarga Allah iku Maha Ngapura marang hamba-hamba-Ne sing gelem mbalik.
• Ayat iki ngajarake supaya kita tansah dadi wong sing seneng nggatekake lan ngelingake ing dalan kang bener, ora malah padha nggresula tanpa tumindak.