Sure Kalem — Ayet 46

Kelime Anlamları:

• Ecr: Ücret, karşılık, mükâfat.
• Mağram: Borç, ödenmesi gereken zarar, ağır yük.
• Müskalûn: Ağır yük altına girmişler, yüklenmişler.

Tefsir:

Ey Resûl! Sen, bu müşrikleri imana davet ederken onlardan bir ücret mi istiyorsun ki, bu yüzden sana tabi olmaktan kaçınıyorlar? Onlar, sana verilecek bir bedel karşısında ağır bir borç yükü altına gireceklerini mi sanıyorlar? Hayır! Senin davetin tamamen karşılıksızdır; sen onlardan ne bir dünyalık ne de bir menfaat bekliyorsun. Senin tek gayen, onların kurtuluşu ve Allah'ın rızasıdır.

Bu âyet, müşriklerin bahanelerini çürütmekte ve onların imandan yüz çevirmelerinin hiçbir mazereti olmadığını ortaya koymaktadır. Eğer sen onlardan bir ücret istemiş olsaydın, belki bu onların ağırına giderdi; fakat sen onlara hiçbir yük yüklemiyorsun. Tam aksine, onları cehalet karanlıklarından iman nuruna, dalalet bataklığından hidayet yoluna çağırıyorsun. Bu çağrı, onlara dünya ve ahiret saadeti getirecek en büyük rahmettir.

Sevgili kardeşim! Bu âyet bize, İslam davetinin en temel prensiplerinden birini öğretiyor: Davet, asla maddi bir karşılık üzerine kurulmaz. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ve onun varisleri olan âlimler, insanları Allah'a çağırırken hiçbir zaman dünyalık bir menfaat gözetmemişlerdir. Onların tek sermayesi, Allah sevgisi ve insanlara duydukları şefkattir. Bu yüzden bizler de İslam'ı anlatırken, insanlara yük olmaktan değil, onlara en güzel şekilde ulaştırmaktan sorumluyuz. Unutmayalım ki, hakikat o kadar berrak ve değerlidir ki, hiçbir ücrete ihtiyaç duymaz; gönüller onu kabul etmekle zaten en büyük kazancı elde eder.

Ey iman edenler! Bu âyet, aynı zamanda bizlere, Allah'ın dinine hizmet ederken ihlaslı olmayı, karşılık beklemeden vermeyi ve insanların takdirini değil, yalnızca Allah'ın rızasını hedeflemeyi öğretmektedir. Çünkü gerçek kazanç, dünyada değil, ahirettedir. Rabbimiz, ihlasla yapılan her ameli kat kat mükâfatlandıracaktır. O halde bizler de bu güzel ahlakı hayatımıza geçirelim; davetimizi, sözümüzü ve amelimizi sadece Allah için yapalım. İşte o zaman, müşriklerin bu dünyadaki bahaneleri gibi, bizim de ahirette hiçbir mazeretimiz kalmaz ve Rabbinin huzuruna yüzü ak, kalbi huzurlu bir şekilde varırız.