Surah Al-Qalam — Talata 47

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• الْغَيْبُ (Al-Ghayb): Ang kaalaman sa mga nakatagong bagay na hindi nalalaman ng sinuman maliban kay Allah, tulad ng nasa Kalawang Talaan (Al-Lawh Al-Mahfuz).
• يَكْتُبُونَ (Yaktubūn): Sila ay nagsusulat o nagtatala ng mga bagay na kanilang sinasabi o pinaniniwalaan.

Paliwanag ng Talata:

O kaya'y nasa kanila ba ang kaalaman sa mga nakatagong bagay (Al-Ghayb), kaya't sila ay nagsusulat mula rito ng anumang nais nilang sabihin o ipaglaban laban sa iyo, O Propeta? Ibig sabihin, wala sa kanila ang gayong kaalaman. Ang mga pag-aangkin nilang sila ay higit na mabuti kaysa sa mga mananampalataya, o na sila ay magkakaroon ng mga hardin ng kaligayahan sa Kabilang Buhay, ay pawang mga kasinungalingan at mga haka-haka lamang na walang batayan. Kung sila man ay may kaalaman sa Al-Ghayb, tiyak na makikita nila na ang katotohanan ay nasa iyong panig, at ang kanilang mga sarili ay nasa kamalian. Ngunit wala silang gayong kaalaman, kaya't sila ay nagpapahayag ng mga bagay na hindi nila nalalaman, at nag-aakala na sila ay nasa tamang landas.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang kaalaman sa Al-Ghayb ay natatangi lamang kay Allah; walang sinuman sa Kanyang mga nilikha ang may ganitong kaalaman maliban sa Kanyang ipinahayag sa Kanyang mga propeta.
2. Ang mga pag-aangkin ng mga hindi naniniwala laban sa mga propeta ay pawang walang katibayan at nakabatay lamang sa mga haka-haka, hindi sa katotohanan.
3. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na maging mapanuri sa mga pahayag ng tao, at huwag tanggapin ang mga ito maliban kung may malinaw na ebidensya mula sa Banal na Quran at sa Sunnah ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan).
4. Ang pananampalataya sa Al-Ghayb ay isa sa mga pundasyon ng Islam; ito ay nagpapakita ng pagpapakumbaba ng isang Muslim sa harap ng Dakilang Allah, at ang kanyang pagtanggap sa Kanyang mga ipinahayag na katotohanan nang may buong pananampalataya.